طرح ایجاد پایگاه های نظامی اشغالگران امپریالیستی را به شکست مواجه کنیم!

خواننده عزیز و جوان سلحشور وطن!
بیست و هشتم اسد امسال را در حالی تجلیل میکنیم که اشغالگران امپریالیستی و نوکران حلقه به گوش بومی شان ، دهمین سال تجاوزنظامی عریان به این کشور را سپری میکنند، و تازه اعلام داشته اند که انتقال مسئولیت های امنیتی چند شهر و ولایت این کشور را روی دست گرفته و برنامه خروج تدریجی سربازان شان را از کشور آغاز نموده اند. پروسه انتقال مسئولیت های امنیتی که ترفندی بیش، جهت اغوای توده های ستمدیده این دیار نمیباشد، از تاریخ 26 سرطان 1390 آغاز شد و تا نهم اسد 1390 در چند شهر و ولایت بصورت نمایشی تطبیق گردید. ولی تحلیل های مشخص از اوضاع در حال تغییر نشان میدهد که امپریالیست های اشغالگر نه هدف خروج و نه هم هدف واگذاری به اصطلاح تامین امنیت مملکت را به نوکران بومی شان دارند.
در مدت زمان سپری شده برای پروسه نمایشی واگذاری مسئولیت های امنیتی ، ولایت بامیان ، شهر لشکرگاه ولایت هلمند، شهر مهترلام ولایت لغمان، شهر هرات ، شهر مزار و نهایتا ولایت پنجشیر طی مراسمی ویژه به نیروهای اردو و پولیس رژیم سپرده شد، و نیروهای اشغالگر امپریالیستی مستقر در شهرها ، بعد از پروسه نمایشی انتقال مسئولیت ، از شهرها حدودا خارج و به پایگاه هایشان در حومه شهر ها مستقر گردیده اند، در حالیکه نیروهای پی آر تی ( PRT ) مستقر در شهر ها کماکان سرجای شان نشسته و از شهر های متذکره خارج نشده اند. این به چه مفهومی غیر از پلنگ در لباس ملنگ به شمار خواهد رفت؟! برعلاوه آنچه را که با دولت دست نشانده توافق حاصل نموده اند آن است، که بعد از خروج تدریجی و انتقال مسئولیت باز هم در عملیات ویژه، گروپ های نظامی امریکائی ویژه نقش خواهند داشت. این چه مفهومی غیر از جابجائی قوای امریکائی با اردوی رژیم یعنی به مفهوم بهتر، پیش قدم نمودن رژیم با تکیه استوار بر نیروی خارجی و آنهم به صورت مشترک و ویژه در جنگ تجاوزکارانه و غارتگرانه خواهد بود؟ برعلاوه ، طرح و تصویب ایجاد پایگاه های دائمی اشغالگران امپریالیستی در کشور ، کماکان سر دست است. اشغالگران امپریالیستی کماکان میخواهند به طریقی این معضله را به نفع خود تغییر دهند، تا مسئله تصویب ایجاد پایگاه های دائمی شان رسمیت یابد و مجوز حضور دراز مدت در خاک افغانستان داشته باشند. آنها میخواهند ازین طریق و به هر طریق دیگری ، کاری کنند که مصارف جنگ غارتگرانه شان پایین بیاید و حضور دراز مدت شان در افغانستان تثبیت گردد. آنها میخواهند بعد از اجراء برنامه خروج تدریجی باز هم دست آخر حدود 30 تا 40 هزار سرباز خویش را درین پایگاه ها مستقر کنند و حتی در گروپ های ویژه نظامی و در عملیات های مشترک و ویژه سهیم باشند البته صرفا با جابجائی دروغین قوای اشغالگر و رژیم پوشالی !
هموطن!
بیا در آستانه برگزاری مراسم پرشکوه بیست و هشتم اسد ، نود ودومین سالروز استرداد استقلال سیاسی افغانستان را گرامی بداریم و تجدید عهدو پیمان کنیم و فریاد بر آریم و بگوییم به همان نحوی که اجدادو نیاکان ما ، به همان نحوی که پدران مان پوزه دشمنان خارجی و اشغالگر را به خاک مالیدند و نهایتا استقلال سیاسی شان را حاصل نمودند ، به همان طرقی که از قربانی ها نهراسیدند و بخاطر حصول مجدد عزت ، شرف و استقلال و آزادی این مملکت بپا خاسته و تا پای جان رزمیدند ، و خود را فدای منافع خلق ستمدیده این دیار ساخته و با خون خود جویبار آزادی را آبیاری کردند، تا من وتو در امان باشیم ، اینک نوبت من وتوست هموطن ! بپا خیز!
بیا دست به دست هم دهیم و ادامه این تاریخ را ما بنویسیم، زیرا در قبال سرنوشت خود و اولاد خود و مملکت خود مسئولیم. رسالت بس عظیم اجتماعی که امروزه بر دوش ما گذاشته شده و از اجداد و نیاکان به ما به ارث رسیده است ، رسالت ساده ای نیست. این رسالت ، ایثار و فداکاری میخواهد ، رشادت و دلیری میخواهد ، مقاومت حماسی و عزم متین میطلبد . باید از  سر تعظیم فرود آوردن در مقابل اشغالگران که معنی کامل تسلیم طلبی  و انقیاد پذیری میدهد و از فرار طلبی مبارزاتی که حیثیت و شرافت این سرزمین را از ما میگیرد ، اجتناب کرد.  
اینک ما در مقابل تجاوز امریکا و شرکای بین المللی اش و ترفندهای اغواگرانه شان قرار گرفته ایم و باید به مقاومت همه جانبه علیه آنان دست زنیم، و درین برهه از تاریخ راه آزادی خود را با مقاومت دشمن شکن فروزان سازیم و بخاطر برپائی این چنین مبارزه ای در برابر اشغالگران تجدید عهد و پیمان کنیم!  

به پیش در راه برپائی و پیشبرد مقاومت ملی ، مردمی و انقلابی
علیه اشغالگران امپریالیستی و خائنیین ملی دست نشانده شان
"جنبش انقلابی جوانان افغانستان"
28 اسد 1390

میتوانید با ما ازین طریق در تماس باشید:
jawanan@gmail.com  
Www.afghanistanrmy.org