تحلیل يك مناظره تلويزيوني

پلوشه :

به تاريخ 5 سنبله سال 1390 مناظره با همكاري يكي از تلويزيون ها در تالار ليسه رابعه بلخي به راه انداخته شده بود و موضوع بحث نقش احزاب سياسي در افغانستان بود.مهمانان كه دعوت شده بودند وحيد مژده كارشناس مسايل سياسي ،غفورلیوال نویسنده و شينكي کروخيل نماينده مردم در پارلمان و يك هيت از وزارت عدليه گرداننده برنامه هارون دهزاده رييس راديو نوا.
بحث طوري اغاز شد كه در ابتدا چون موضوع نقش احزاب بود تعريف كوتاه حزب از طرف وحيد مژده صورت گرفت و به همين ترتيب تمام مهمانان روي نقش احزاب و فعاليت هاي سياسي صحبت كردند و در اخير گرداننده برنامه ازخانم شينكي پرسيد كه شما در اين موردچه مي گوييد؟ خانم شينكي گفت در شرايط فعلي كه اكثر افراد و اشخاصي كه در پارلمان امده اند از طرف بعضي احزاب بوده و يا هم رهبر يك حزب هستند كه متاسفانه زنان در اين جريانات شامل نبوده و من خيلي آرزو دارم كه در آينده نزديك زنان هم به رهبري احزاب وارد پارلمان شوند. بعداً به سوالها وقت دادند و تعداد زيادي از حاضرين سوالهاي شان را با مهمانان مطرح كردند .در بين اشتراك كننده گان يك خانم از شينكي پرسيد كه شما به حيث وكيل پارلمان و نماينده زنان افغانستان كه خيلي ها آرزو داريد كه زنان به حيث رهبر وارد صحنه شوند تا به حال شما چقدر براي بلند بردن سطح آگاهي سياسي زنان كار كرده ايد؟ شينكي گفت من به بسياري ولايت ها افغانستان سفر كرده ام و با زنان زيادي از نزديك صحبت كرديم . و باز هم از خانم كروخيل پرسيده شد كه ملاقات شما با زنان فقط در زمان كمپاين بوده تا انها راي شان را به نفع شما استعمال كنند يا به خاطر بلند بردن آگاهي سياسي انها؟خانم كروخيل گفت زنان كشور ما خود نميخواهند كه سياسي باشند در قدم اول انها بايد اهميت راي را بفهمند . در همين جريان سوال ديگري از خانم كروخيل پرسيده شد .وقتي شما مي گوييد كه زنان كشور ما خودشان نميخواهند سياسي باشند اما فراموش ميكنيد كه تا وقتيكه به زنان آگاهي سياسي داده نشود انها چطور ميتوانند كه راي خود را به طريق درست استعمال كنند ؟ خانم كروخيل در جواب گفت براي فعاليت سياسي در قدم نخست نياز به ايجاد يك حزب است و براي ايجاد حزب نياز به پول است تا در تمام ولايات افغانستان نمايند گي داشته باشم و ثانيآ نظر به بافت سنتي جامعه نميتوانم كه در تمام كشور فعاليت داشته باشم اما باز هم كوشش ميكنم كه اين وضيعت را تغيير بدهم .در ختم بحث تمام كارشناسان به اين نتيجه رسيدند كه در طول تقريبا40 سال احزاب كه در افغانستان فعاليت كردند همه و همه بخاطر كسب قدرت بوده و نكته مهم اينكه ما همه انها را احزاب گفته نميتوانيم براي اينكه تعريفي كه قبلا از حزب صورت گرفت چنين بود كه حزب يك تركيب ايدئولوژيك- سياسي است كه در خدمت يك طبقه خاص قرار ميگيرد و اما اكثر اينها گروه هاي بودند كه تركيب مليتي و مذهبي داشتند و فقط براي كسب قدرت تلاش ميكردند. و بلاخره بحث در همينجا به اتمام رسيد اما در واقع مسله اساسي اينست كه اين همه برنامه هاي عوام فريبانه اند كه از طرف كارشناسان سياسي و اعضاي پارلمان به همكاري رسانه ها براه انداخته ميشوند تا اذهان مردم ستمديده ما را مشوش سازند و اين احزاب كه در تحت چتر اشغالگران فعاليت ميكنند و قانون اساسي ساخته و پرداخته اربابان شان را قبول كرده پس چطور ميتوانند براي مردم ما خدمت كنند و همچنان زنان خايين پيشه يي كه در پارلمان عضويت دارند در اصل براي زنان هيچ كاري كرده نميتوانند چون اينها منافع اربابان شان را تامين ميكنند نه از مردم عام اين ديار را .
درینجا باید از خانم شینکی پرسید که شما چطور سیاسی شدید؟ آیا شما مافوق همه زنان افغانستان قرار دارید و نابغه هستید؟ شاید خانم شینکی جواب بگوید که من هم سیاسی نیستم! اگر چنین سخنی نماید خنده آور است. زیرا ازیکطرف عضو قوه مقننه است که یک رکن از سه رکن رژیم پوشالی است، و ثانیا خانم شینکی کروخیل حالا فهمیده که حزب سازی چه مزیتی دارد و چقدر میتواند مورد اعتماد اربابان امپریالیستی اش واقع شود. به همین اساس خانم کروخیل برای ایجاد حزب به  دنبال پول سرگردان است، تا کدام یک از اربابان امپریالیستی برایش پولی بدهند و وی را کمک کنند تا زنان ستمدیده را با عوام فریبی به دام انداخته ، منافع خود و اربابان خویش را تامین نماید. زنان ستمدیده باید آگاه باشند که چنین زنانی هرگز نمیتوانند که پیش کسوتان زنان ستمدیده افغانستان گردند.
زنان مبارز و انقلابی کشور باید با جدیت هرچه تمام تر چهره چنین زنان خیانت پیشه را افشاء نمایند. زیرا اینها بهترین تکیه گاه امپریالیزم در داخل افغانستان هستند. چنین زنانی بهترین نیروی سازشکار و سازش ده زنان با امپریالیزم جهانی است و باید آگاه بود هیچ وقت زنانی که به چوکی های بلند دولتی کشیده شده اند نمیتوانند در جهت رهائی زنان از قید اسارت و ستم جنسی مبارزه نمایند زیرا آنها از جمله کسانی اند که سر به  آستان امپریالیزم و رژیم پوشالی خم نموده و از جمله کسانی اند که با مردان در یک صف ایستاده و بر بقیه زنان ستم اعمال میکنند.  مگر رئیس شورای امور زنان ولایت بغلان عروس اش را به قتل نرساند؟ هرگاه از خانم شینکی سوال شود درین مدتی که شما در پارلمان حضور داشته و دارید چه کاری را توانستید به زنان انجام دهید، آنرا بیان کنید. دقیقا که هیچ چیز برای ارائه کردن ندارد.
امروز  در افغانستان اکثریت عظیمی از زنان قربانی خشونت اند. تمامی خشونت ها در خانواده اتفاق می افتد. این عمل ناشایست یا از طرف برادر ، یا پدر و یا از طرف شوهر به وقوع می پیوندد. یکی دیگری از خشونت ها علیه زنان ازدواج های اجباری است که به زنان تحمیل می شود. امروز در افغانستان یک دختر را جبرا به مردی میدهند که سه و یا چهار برابرش سن دارد و  در بعضی مواقع داماد از پدر دختر مسن تر است. قتل های ناموسی و تجاوزات جنسی توسط قلدرمنشان باری است که بر شانه های زنان سنگینی می کند.
طوریکه از مناظره تلویزیونی مشخص میشود که خانم شینکی کروخیل با زنان زیادی دیدن نموده است. اما این دیدنش نه بخاطر همکاری و همنوائی با زنان یا اینکه بسیج زنان علیه ستم مردسالاری بوده باشد بلکه بخاطر بدست آوردن چوکی ومقام و خدمت و چاکری به درگاه امپریالیزم امریکا بوده و میباشد. چنین زنانی هرگز نمیتوانند که از حقوق زنان ستمدیده افغانستان دفاع نمایند زیرا اینها قبل از همه به چاکران امپریالیزم وارتجاع مبدل گردیده اند.
ستم بر زن نه ازلی و ابدی است و نه هم مافوق طبقات . ریشه های اصلی ستم بر زن  طبقاتی بودن آن است . در جوامع طبقاتی طبقه حاکم حسب منافع شان قوانین را طرح میکنند تا کلیه ستم کشان و بخصوص زنان را آرام نگه  دارند. تاثیر مواضع طبقات حاکمه بر روی ازدواج نیز اثرات خود را به  جا میگذارد. این قواعد روبنائی از پایه های اقتصادی متاثر است. طوریکه دیده میشود این قواعد دراز مدت صورت تقدیس را به خود گرفته که عدول از آن جرم محسوب میشود و گردن نهادن به  آن نیک بختی است! طبقه حاکمه نیز حامی این قانون است. زمانی میتوانیم از حقوق زنان ستمدیده  به دفاع برخیزیم که علیه این قوانین ظالمانه ایستاده و قدسیت آنرا بشکنیم. این کار اصلا از زنان پارلمان نشین و دیگر زنانی که در رژیم پوشالی به چوکی های بلند دولتی کشیده شده اند ساخته نیست و توقع از ایشان انکار نادرست و حتی احمقانه است.
زنان مبارز برای اینکه بتوانند زنان را در جهت اصولی برای نجات شان  از بدبختی بسیج نمایند ، باید که در قدم اول مبارزه جدی وپیگیر علیه چنین زنانی به منظور منفرد ساختن شان و جدا نمودن  زنان ستمدیده از ایشان کوشا باشند. یعنی عمده ترین تیرها را باید به خاطر منفرد ساختن متوجه  ایشان سازند ، در غیر این صورت همانطوری که تا کنون توانسته اند که یک عده از زنان را فریب دهند و در محور اشغالگران جمع نمایند ، این فعالیت شان دو چندان خواهد شد.
زنان مبارز انقلابی این توانمندی را باید در خود ایجاد کنند که علیه تمام دشواری ها ، مشکلات ، و پرابلم های که مانع کارشان میشود مبارزه نموده و آنها را از سر راه خود بر دارند و باید به تمامی زنان این ایده را تزریق نمایند که تمامی وعده های امپریالیست ها و رزیم پوشالی برای آزادی زنان یک دروغی بیش نبوده و نیست. آنها نه خواستار رهائی و نه هم قادر به رهائی زنان اند ، زیرا که منافع شان در ادامه وبرقراری مناسباتی است که  چنین ستمی را اعمال می نماید. طوریکه اعمال ده ساله ا شغالگران نشان داده که آنها بهترین متحد طبقاتی نیروهای مرتجع و عقب گرا اند، این طبقات مرتجع ، خائن ، میهن فروش و متجاوزین جنسی مورد حمایت شدید امپریالیست ها به رهبری امپریالیزم آمریکا قرار دارند.
کسانیکه درین مناظره تلویزیونی مانند وحید مژده، غفور لیوال ، خانم شینکی کروخیل و هیات وزارت عدلیه ... گرد هم جمع شده و نقش احزاب را به بحث گرفتند و در اخیر به این نتیجه رسیده که " در طول چهل سال احزابی که در افغانستان فعالیت کرده اند همه و همه بخاطر کسب قدرت " گرد هم جمع شده درست است. اما سوال این جاست که این آقایون مانند داکتر عبدالله ، اتمر، امرالله صالح ، و حید مژده ، غفور لیوال ... که خواهان ایجاد احزاب جدید غیر ازین احزاب می باشند چه چیز در مخیله شان دور میزند به نظر من که هیچ، فقط زمزمه همان نغمه به ساز دیگر است. همه اینها نیز به دنبال قدرت اند. همانطوری که داکتر عبدالله ، اتمر، امرالله صالح ،علومی .... فرکسیون مخالف رژیم پوشالی دست به تشکیلات جدید زده اند و در انتخابات شرکت نمودند ، اشغال کشور را با نمایش مضحکه انتخابات به اصطلاح مشروعیت قانونی دادند تا به بادار ثابت سازند که برای نوکری از کرزی بهتراند . این آقایون ( وحید مژده ، غفور لیوال ، خانم شینکی ... ) نیز میخواهند که با ایجاد حزب جدید بهتر به خدمت اشغالگران در آیند و چند روزی عمر امپریالیست ها را در داخل کشور دراز تر نمایند.

مرگ بر امپریالیزم
مرگ بر میهن فروشان
زنده باد  آزادی