منير احمد طاهري يك مرد فريبكار و رحيمه يك زن فريب خورده است

افغانستان امروزي كشوري است مستعمره – نيمه فئودالي و زنان اين جامعه محرومترين و مظلومترين بخش جامعه را تشكيل ميدهند. به عبارت ديگر برده بردگان اند و تحت ستم مضاعف قرار دارند. از يكطرف نظام حاكم مردسالار، زنان را جنس درجه دوم حساب نموده و زنان را بيش از حد تحت فشار قرار ميدهد تا هرچه بيشتر مطيع مردان شوند و از طرف ديگر استثمار طبقاتي شديد و اجحافات بيش از حد اشغالگران، آنها را تحت فشار قرار ميدهد. زنان درين كشور بازيچه كامجوئي مردان و خصوصا زورگوياني هستند كه به شكلي از اشكال در رژيم جمهوري اسلامي افغانستان جاه و مقامي دارند. ناشايسته ترين و ناپسند ترين مفاسد اخلاقي در افغانستان كنوني از طرف رژيم پوشالي دامن زده ميشود و باعث ناامني بيشتر اخلاقي زنان و تشديد ستم بر آنان مي گردد.
مدتي قبل منيراحمد طاهري فرزند شاه علم خان طاهري، مفتش مدیرت معارف کرخ، خانمي را بنام رحيمه بنت غلام رسول كه در حدود 20 سال سن دارد و در مكتب " بنفش دره " ولسوالي كرخ ولايت هرات معلم بوده است، فريب داده و از شوهرش جدا نموده است.  طبق گفته هاي رحيمه، منيراحمد طاهري او را فريبكارانه از كرخ به شهر هرات مي كشاند و سپس در خانه ايكه خود تهيه ديده او را قيد مي كند و مدت چهارماه بطور مستمر از وي كامجويي مي نمايد.
رحيمه به تاريخ 8 حمل 1389 توسط رياست " امنيت ملي " دستگير و روانه زندان زنانه هرات ميشود. زندگي رحيمه در هر حال برباد شده است. حتي در صورتيكه او از زندان رها نيز گردد، يا توسط شوهر و افراد خانواده شوهرش به قتل خواهد رسيد و يا اينكه در جامعه يك فاحشه حرفوي معرفي خواهد شد و در تمام طول عمرش تحت فشار شديد اين بد نامي قرار خواهد داشت.  اما منيراحمد طاهري نه تنها مدت ها دستگير نشده بلكه حتي مورد پيگرد قانوني نيز واقع نگرديده است. زمزمه هاي اعتراض گونه از درون زندان زنانه هرات و همچنان ولسوالي كرخ باعث ميشود كه خبر دستگيري منيراحمد طاهري بعد از گذشت شش ماه به تاريخ 10 ميزان 1389 توسط مقامات ذيصلاح دولتي در هرات داده شود تا زمزمه هاي مذكور بخوابد؟! علت مستي ها و معافيت قانوني منير احمد طاهري آن است كه آقايان رنگين دادفر سپنتا مشاور عالي امنيتي كرزي و وحيد احمد طاهري وكيل ولسي جرگه رژيم پوشالي برادران او هستند و بانو جهانتاب طاهري وكيل در شوراي ولايتي هرات نيز خواهرش هست.
" دسته هشت مارچ زنان افغانستان" عمل شنيع و فجيع منير احمد طاهري را محكوم نموده و مسئوليت مبارزاتي خود مي داند كه ماهيت و چهره چنين جنايتكاران را افشاء نمايد و از حقوق زنان ستمديده افغانستان به دفاع برخيزد. ما از تمامي زنان ستمديده و مبارز اين سرزمين ميخواهيم كه با اين مبارزه همصدا شوند و قاطعانه عليه جنايتكاراني چون منير احمد طاهري بايستند. بدون اتحاد و مبارزه جدي و اصولي وسيع زنان، برطرف ساختن انواع ستم بر زنان و ريشه كن كردن شوونيزم غليظ مردسالارانه از اين سرزمين ممكن نخواهد بود.
تا زمانيكه اشغالگران امپرياليستي از كشور بيرون رانده نشوند و رژيم پوشالي سرنگون نگردد و تا زمانيكه انقلاب ضد امپرياليستي – ضد ارتجاعي در افغانستان به پيروزي نرسد، زنان در مسير رسيدن به آزادي كامل قرار نخواهند گرفت. براي اينكه به اهداف والاي خويش دست بيابيم، بايد قاطعانه به مبارزه برخيزيم و از قرباني نهراسيم. با تقويت و گسترش روز افزون صفوف مبارزاتي مان است كه ميتوانيم جنبش مبارزاتي خود را در ابعاد مختلف آن، منجمله در بعد مبارزه براي تامين حقوق زنان، اوج بيشتر و بيشتر ببخشيم و بخاطر منهدم ساختن بساط قدرت اشغالگران و رژيم دست نشانده شان هرچه اصولي تر، قاطع تر و وسيع تر به پيش رويم.

مرگ بر اشغالگران و دست نشاندگان فاسد شان!
" دسته هشت مارچ زنان افغانستان "
14 ميزان 1389