آنچه را که باید درمورد انتخابات دور دوم ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی رژیم بدانیم

آرزم
قدر مسلم است که انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی در کشور مستعمره – نیمه فئودال افغانستان که قوت های اشغالگر امپریالیستی سرنوشت کشور و مردمان کشور را دردست گرفته ، استقلال سیاسی ، آزادی و حق تعیین سرنوشت مردمان آنرا سلب نموده و مردم آنرا به بردگی کشانیده است ، یک خیمه شبازی عوامفریبانه و کاذبانه ائی بیش نیست. چنین انتخاباتی حتی پرده ساتری بر استبداد حاکم اشغالگران و رژیم مزدور نیز نمیتواند تلقی گردد، بلکه صریح و روشن یک مضحکه رسوا وفاقد حیثیت است.
یکی از جوانب مهم این رسوائی و بی حیثیتی ، تقلبات بی پرده و وسیعی است که د رجریان این انتخابات و قبل ازآن در جریان توزیع کارتهای انتخاباتی صورت گرفته است. جانب دیگرقضیه جنگ تجاوزکارانه اشغالگران امپریالیستی اضلاع متحده امریکا میباشد که درجریان بیش از هفت سال تحت حاکمیت رژیم پوشالی برمردمان این خطه تحمیل گشته است. ضمن آن مقاومت ارتجاعی طالبان درسطح کشور پروسه به اصطلاح انتخابات رژیم را توانست کم رنگ بسازد.
مصرف 244 میلیون دالر برای پروسه به اصطلاح انتخابات و تهیه وتدارک لوازم انتخاباتی توسط نیروهای اشغالگرامپریالیستی  درشرایط حضور 300 هزار نیروی نظامی مرکب از نیروی های امپریالیستی و نیروی های مزدور داخلی برای تامین به اصطلاح انتخابات آزاد، نمیتوانست چیزی جزء، از یک بازی فریبکارانه و قلدرمنشانه امپریالیستی – ارتجاعی به حساب رود.
از 5 ثور1388 که ثبت نام نامزدهای این بازی نمایشی و فریبکارانه آغازیافت، 44 تن خود را به عنوان نامزد ریاست جمهوری دور دوم و 3324 نفر خود را بعنوان نامزد شورای ولایتی ثبت نام نمودند که کمیسیون به اصطلاح مستقل انتخابات (IEC ) این مسئله را رسما اعلام نمود و بالاخره با گردهمائی روز دوشنبه مورخ 26 اسد 1388 پایان رسمی این پروسه را اعلام کرد. این کمیسیون که ساخته و پرداخته امپریالیستهای اشغالگر میباشد به تاریخ 19 جولای 2005 تشکیل گردید که 9 نفر عضو دارد. رئیس این کمیسیون عزیزالله لودین و معاون آن جنرال ایوب اصیل میباشند و یک نفرخارجی بنام " گرانت کپین" رئیس کمیسیون رسیدگی به شکایت هست که درارتباط تنگاتنگ با شکایات ارائه شده به کمیسیون کار میکند و نقش اصلی در پروسه انتخابات جاری را دارد. امپریالیستهای اشغالگر امریکایی بواسطه این کمیسیون انتخابات رژیم پوشالی را تحت کنترول خویش دارند و ازین طریق مطابق میل شان به آن سرو سامان میدهند.
وقتی به تاریخ 25 جوزای 1388 مبارزات کاندیداتوران به اصطلاح انتخاباتی درافغانستان علنا شروع گردید ، طشت رسوائی شان بصدا درآمد. اولین مسئله رسوائی شان ، ارائه 146 مورد اعتراض  در مورد تخطی های انتخاباتی نامزدان بود که کمیسیون رسیدگی به شکایات مبارزات "انتخاباتی" ازطریق رسانه ها به تاریخ 31 ثور 1388 رسما اعلام نمود و یاد آور شد که 110 مورد این تخطی ها توسط نامزدان شوراهای ولایتی به دلیل دست داشتن با گروپهای مسلح مخالف رژیم و 36 مورد دیگراین تخطی ها توسط نامزدان ریاست جمهوری دوردوم ، صورت گرفته است که بالاترین رقم تخطی مربوط به شخص کرزی میشود. طبق اسناد و شواهد کمیسیون ازمجموع 36 نمونه تخطی نامزدان ریاست جمهوری 19 مورد آن ازطرف باند انتخاباتی کرزی بوقوع پیوسته که این تخطی ها ثبت کمیسیون رسیدگی به شکایات نیزگردیده است.
"گرانت کپین " رئیس کمیسیون رسیدگی به شکایات به تعقیب اعلام داشت که برعلاوه 146 مورد تخطی که فوقا بیان گردید 302 مورد تخطی دیگر ازطرف مردم به این کمیسیون ارجاع داده شده که بیشترین تخطی و اعتراضات علیه حامد کرزی مطرح شده است.
موضوع بعدی که روی دست گرفته شد رد صلاحیت 57 تن نامزدان ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی رژیم بود که ازآن جمله سه نامزد ریاست جمهوری و 54 نامزد شورای ولایتی ازطرف کمیسیون به اصطلاح مستقل انتخابات رد صلاحیت گردیدند و تعداد نامزدان ریاست جمهوری از 44 به 41 تقلیل یافتند.
تعداد 7 تن از نامزدان ریاست جمهوری دیگر صحنه را ترک کردند واستعفای خود را به کمیسیون به اصطلاح مستقل انتخابات پیش نمودند.
بی بی سی درگزارش خبری خود به تاریخ 27 اسد، درست 2 روز قبل از انتخابات اعلام داشت که بیش از هزاران کارت رای دهی به معرض فروش گذاشته شده و برای خرید آرای مردم هزاران دالر به مصرف رسیده است.
آژانس خبری پژواک در گزارش خبری خود به تاریخ 4 جوزای 1388 یادآور شد که مردم بنام ختم قرآن درمحافل حمایت از نامزدهای ریاست جمهوری دعوت میشوند، درحالیکه هیچگونه انگیزه اشتراک درین محافل ازطرف مردم دیده نشده است؛ اما رسانه های جمعی به پخش تصاویر تلویزیونی پرداختند و آنرا حمایت مردم از نامزد مورد نظرشان اعلام داشتند. گزارش آژانس خبری پژواک حاکی ازآنست که به همین تاریخ در هوتل گلزاد شهر کابل مردم بنام اشتراک درختم قرآن خبر شده بودند، اما زمانیکه به آنجا رفتند با محفل حمایت از داکتر عبدالله روبرو گشتند.
آژانس خبری نوای افغانستان درگزارش خبری خود به تاریخ 10 سرطان 1388 اعلام داشت که درکمپاین های انتخاباتی کرزی مبلغ 500 افغانی پول نقد برای هریک از اشتراک کنندگان درکمپاین تادیه میشود و بدین اساس تلاش دارند، مردم را درکمپاین خود جمع نموده تا حضورخود را گسترده نشان دهند.
همچنان رسانه ها ازتوزیع کارت رای دهی به اطفال گزارش میدهند که این مسئله خود نیز سرو صدائی را ایجاد نموده است. پاک شدن رنگ ، کارت های تقلبی و جعلی (طوریکه درعکس مشاهده میکنید) ، بسته بودن بیش از 600 مرکز رای دهی و گزارشات رسیده مبنی بر تقلبات وسیع به نفع کرزی و دیگر کاندیدان همه و همه بیانگر عمق تقلبات جاری در پروسه انتخابات دور دوم است. طوریکه از ساحات مختلف در مناطق پشتون نشین جنوب و جنوب شرق کشور یعنی ولایات هلمند ، قندهار ، ارزگان ، زابل ، پکتیکا  ،  خوست  ،  پکتیا  ،  ننگرهار ، لغمان ، کنر ها و مناطق پشتون نشین ولایات کاپیسا ، وردگ ، غزنی و لوگر گزارش شده است ، میزان مشارکت مردم درین انتخابات کاملا کم رنگ تراز دوره اول ریاست جمهوری بوده ویا اینکه دربیشتر مناطق اصلا مردم درانتخابات شرکت نورزیده بودند. همچنان گزارشات نشان میدهد که در ولایت بغلان  70 مورد تخطی جدی بوقوع پیوسته است. به این اساس تمامی صندوق ها توسط DFC های مسئول درهرحوزه به نفع کرزی پرگردیده و به مراکز انتقال داده شده است. همچنان آتش زدن یک مرکز رای دهی توسط طالبان در یکی ازولسوالی های ولایت کنر، سوختاندن تمامی صندوق های رای و کشته شدن تعدادی از مسئولین حوزه انتخاباتی ، خود نشاندهنده عدم تامین امنیت انتخابات جاری میباشد. برعلاوه درمناطق پشتون نشین میزان مشارکت زنان در انتخابات را می توان غیر قابل محاسبه بر آورد کرد ؛ طوریکه درشهر" شرنه" اکثر مردان آرای زنان خود را نیز استعمال مینمودند.درین زمینه آژانس خبری پژواک چنین گزارش میدهد:" ازجمله اين افراد ، يکتن که آراى ١٠ تن از زنان فاميل خود را استعمال نموده ، به تاريخ ٢٩ اسد به آژانس خبرى پژواک   گفت که کميسيون مستقل ا نتخابات به آنها اجازه داده است ، تا آراى زنان را استعمال کنند . ". در اکثرمناطق خود کارکنان انتخابات ، گاهی به تنهائی و گاهی در همدستی با " دوستان " خارجی شان صندوق های رای گیری را پر نموده و به مراکز جمع آوری صندوق ها انتقال می دادند.  علاوه براین تهدید ، خریدن  رای از طریق پول و ترتیب دادن مهمانی های مجلل و رشوه دهی به ملاهای مساجد و تکیه خانه ها نیز عام بوده و در همه نقاط کشوربه شمول شهر کابل بدون هیچ پرده پوشی رواج داشته است .  
عکس کارت تقلبی که به دستمان رسیده، نمونه ای است از تقلبات انتخاباتی پروسه انتخابات امسال که میان صدها تن از اهالی کابل توزیع گردیده است. اگرکارت اصلی و جعلی را مقایسه نماییم ، دایره های شماره 1 وشماره 3 نشان دهنده استفاده از رنگ سفید مخصوصی است که درآن بکار رفته است و دربیرق افغانستان نیز دیده میشود.
نا امنی ها در روز انتخابات خود موضوع دیگری بود که توانست انتخابات را به چالش بکشاند، به این دلیل بود که دولت به توقیف وسایل خبرنگاران اقدام نمود و درروز انتخابات به دستگیری چندین گزارشگر خارجی وداخلی پرداخت. اصابت راکت به مراکز رای دهی ولایت هلمند ، سه انفجار پی درپی در شهر کابل ، درگیری پولیس در شاه شهید کابل با گروه های مسلح ، اصابت راکت ها در ولایت قندوز، اصابت راکت در ولایت قندهار ، دستگیری دو نفر انتحاری درولایت گردیز و مرکز ولایت پکتیا و غیره حوادثی که اجازه ثبت آن برای گزارشگران داده نشده بود، همه این حوادث تاثیرات خود را به نحوی ازانحاء روی انتخابات جاری قرار داد. چند روز بعد از انتخابات دریک نشست خبری که وزیر داخله ، وزیردفاع و رئیس امنیت ملی رژیم با خبرنگاران انجام دادند: مجموع خشونتها درسراسرافغانستان را به 139 مورد ابرازنمودند و همچنان آماری از تلفات را ارائه دادند که درروز انتخابات 27 تن کشته ( 18 نظامی و 9 غیرنظامی ) و 52 تن زخمی ( 29 نظامی و 13 ملکی) شدند.
همه این حکایات کافی است تا پروسه به اصطلاح انتخابات را زیر سوال برد.
فردای روز "انتخابات" ، کمیسیون رسیدگی به شکایات اعلام نمود که:" بیش از دو هزار ادعای تقلب و تخطی درجریان انتخابات و درجریان شمارش آراء ثبت شده است که ازین میان اگر 567 مورد آن ثابت شود میتواند نتیجه انتخابات را تحت تاثیرقرارداده و آنرا به دوردوم بکشاند. " (30 اسد 1388)
چند تن از کاندیدان ریاست جمهوری نیز این گزارش را تایید کرده اند. داکتر عبدالله  نامزدی که رقیب اصلی کرزی محسوب میشود به بی بی سی گفت: که صندوقهای رای از راه غیرقانونی با هزاران برگه رای دهی پرشده و به مراکزولایات انتقال داده شده است، وی این اتهام را به دولت نسبت داده و اضافه نمود که احتمال سازماندهی آن ازطریق خود دولت صورت گرفته باشد.  
اما حقیقتا میزان تقلبات آنچنان وسیع و گسترده میباشد که میتوان بیشتر از نصف آراء ریخته شده به صندوق ها را متقلبانه محاسبه نمود.
به هرحال این انتخابات  به روشنی و صراحت نشان داد که اکثریت قاطعی از مردمان افغانستان ، با بازی های فریبنده اشغالگران و دست نشاندگان شان فریب نمی خورند و این عکس العمل مردم جواب دندان شکنی برای امپریالیستهای اشغالگر و رژیم پوشالی بود. باید قاطعانه بپاخاست و برای بسیج توده ها کوشید و خود را هرچه پرتوان تر برای برپائی و پیشبرد مقاومت ملی ، مردمی وانقلابی علیه اشغالگران امپریالیست و خائینین ملی آماده نمود.