نویسنده: معمار
سه شنبه 29 مرداد1387 ساعت: 22:13
رفقا سلام!

امید وارم که صحت وسلامت باشیدگرچه من تا بحال نمیدانم که گروپ انقلابی جوانان با کدام حزب و یا سازمان سیاسی وابستگی دارد ورهبریت آن به دوش کیست؟فلهذا باز هم در این شرایط از کار شما قدر دانی نموده امید وارم که در این برهه از زمان نقش موثر در جهت صلح و آرامش مردم ما گامهای متین و استواری را بر دارید که پیش از هر چیزی دیگر ضرورت فعلی جامعه افغانستان صلح وآرامش است.

رفیق محترم! سلام متقابل ما را بپذیرید.
اگر دقت کرده باشید، نام ما " گروپ انقلابی جوانان " نیست، بلکه " جنبش انقلابی جوانان افغانستان " است. نا گفته پیدا است که میان این دو نام صرفا یک تفاوت لفظی نمی تواند وجود داشته باشد. امید واریم دوستان ما این مسئله را در نظر بگیرند و ما را بنام خود ما بنامند، و نه با نامی که خود شان وضع می کنند.
رفیق محترم!
از حسن نیت تان نسبت به جنبش انقلابی جوانان افغانستان قدر دانی می کنیم. اما با ذهنیتی که شما در این نامه تان بروز داده اید، ما تصور نمی کنیم که بتوانید واقعا از ما قدر دانی نمائید. شعار اصلی جنبش انقلابی جوانان افغانستان در شرایط فعلی مبارزه برای بر پایی و پیشبرد مقاومت ملی مردمی و انقلابی علیه اشغالگران امپریالیست و رژیم دست نشانده آنها است؛ در حالیکه به نظر شما « ضرورت فعلی جامعه افغانستان، پیش از هر چیز دیگری، صلح و آرامش است. »

سلام

میتوانید نظرتان را راجع به فرکسیون بازیهای سیاسی و رقابتهای سیاسی میان جناح های چپ درون افغانستان ارائه بدارید؟

جنبش ها , سازمانها و احزاب سیاسی انقلابی زیادی همین فعلا موجود است که درراستای ضد امپریالیزم وضد ارتجاع  مبارزه میکنند ولی هیچگاه حاضرنیستند که زیریک چترواحد جمع شده و دست به دست هم بدهند؟ هیچگاه حاضرنیستند اتحاد صفوف خود را فشرده ساخته و یکصدا برعلیه امپریالیزم وارتجاع حرکت نمایند ! چرا؟  

من حدث میزنم که احتمالا از :

اولا لجاجت بازی های میان این سازمانها , جنبشها و احزاب باشد که هرکدام از اشخاص آن میخواهد درراس یک حزب قرارداشته باشد و بگوید که رهبر فلانه حزب منم!؟

دوما فکرکنم که از تفاوتهای سلیقه ای میان شان باشد که هرکدام نظری دارد و میخواهد که نظرش برکرسی نشسته ودیگران صرف ازوپیروی داشته باشند!؟ و وقتی به نتیجه نمیرسند فورا دست به انشعاب میزنند!! وازجریانی که یا هوادارآن هستند ویا عضو آن فورا کنارمیروند!

سوما فکرکنم اشخاصی که دست به چنین فراکسیون بازیها میزنند احتمالا یا ازاعضای آن بوده باشند و یا از هوادارانی که میخواستند به این جریانات سیاسی بپیوندند که احتمالا بعدزاینکه به جریان سیاسی قرارگرفته اند نظر به فشارهایی که از طرف جریان سیاسی شان برایشان تحمیل گشته دلزده شده و راه گریزرا انتخاب کرده اند ویا به قول خودشان حزب سیاسی ویا جریان سیاسی و یا جنبش سیاسی چپ دردرون افغانستان انحصارگراست و جلوی رشد فکری را ازهرشخص میگیرد!؟ وبه همین دلیل نظربه برداشتی که ازعملکرد جریانات سیاسی برایشان کسب میگردد کناره میگیرند!

به نظر من اگرمیان اشخاص درون یک جریان سیاسی چنین معضله هایی وجود داشته باشد وای به حال دیگرمردم ! اگرنسل روشنفکروپیشرو جامعه ما امروز نخواهند زیریک چترقراربگیرند آیا این معضله یعنی تشتت و پراکندگی نسل روشنفکر ما ذهنیت عامه را تخریش نخواهد کرد؟ آیا دیگران را نسبت به جنبش روشنفکری افغانستان دلسردنخواهد ساخت؟ چرا ما توانائی و قدرت تجمع افراد را نداشته باشیم؟ چرا ما قادربه انجام یک کاربزرگ نباشیم؟ وقتی ما ازدیگران تقاضا میکنیم که بیایید به جریان سیاسی که با پلاتفورم مشخصه خود قدم به عرصه مبارزه گذاشته بپیوندید بلمقابل جواب میشنویم که چرا شما نمیایید به جریان سیاسی ما بپیوندید؟ نه تفکر و اندیشه ما اجازه میدهد و نه تفکر واندیشه آنها! نه ما میتوانیم درحلقه شان قرار بگیریم و با آنها مطالعه داشته باشیم زیرا آنها مارا قبول ندارند و نه آنها به جمع ما میپیوندند که ما ازطریق مطالعه , بحث آزاد بتوانیم تبادله افکارکرده و به نتیجه برسیم ! پس چگونه میتوانیم راه حل معضله را جستجو نموده و به استحکامیت صفوف خود فکرکنیم؟

تشکر میکنم اگر جواب را ارائه و در پیکار به نشر رسانید.
یکی از اعضای جنبش انقلابی جوانان افغانستان – هرات
15 سنبله 1387

دوست عزیزی خود را با نام مستعار " مهمان" معرفی نموده و درقسمت نظرات وبلاگ جنبش انقلابی جوانان نظرخویش را خیلی خلاصه به شرح ذیل یاد داشت گذاشته است:

دوست عزیز! طرح شعار های مناسب یکی از ضرورت های مهم هر مبارزه سیاسی جدی است. صرفنظر از اینکه مبارزه در کدام مرحله خود قرار داشته باشد، این ضرورت هیچگاه منتفی نمی گردد و همیشه وجود دارد. به عبارت دیگر طرح شعار های مناسب بخش مهمی از تبلیغات سیاسی است و تبلیغات سیاسی امری نیست که در مرحله ای از مراحل یک مبارزه سیاسی منتفی گردد، بلکه همیشه مورد احتیاج می باشد.
اما اگر منظور تان این باشد که " جنبش انقلابی جوانان " صرفا شعار می دهد و دست به کار دیگری نمی زند، باید بگوئیم که این نتیجه گیری تان درست نیست.
ما نه تنها شعار می دهیم، بلکه دست به مبارزات عملی نیز می زنیم. مشخصا تبلیغات ما نیز صرفا منحصر به طرح شعار ها نیست. مثلا انتشار نشریه پیکار جوانان صرفا شعار دهی نیست، بلکه یک کار تبلیغاتی همه جانبه است. ما بالای خزانه ایستاده نیستیم و برای نشر و پخش وسیع این نشریه، چه بصورت چاپی و چه بصورت الکترونیکی، رفقا و دوستان ما از نان شباروزی خود و خانواده های می زنند. 
ما پیوسته در مورد اشغالگران و رژیم دست نشانده دست به افشاگری می زنیم و ماهیت و هویت آنها را برای هموطنان و جهانیان بر ملا می کنیم.
ما به مناسبت های مختلف اعلامیه هایی منتشر می سازیم و این اعلامیه ها را بصورت شبنامه ها در میان مردم پخش می کنیم.
پخش آگاهی انقلابی در میان نسل جوان کشور، بخش مهمی از کار و پیکار سیاسی ما را میسازد. ما می کوشیم جوانان کشور را با شعور سیاسی انقلابی مجهز نمائیم، از لحاظ سیاسی تربیب شان کنیم و بخاطر پیشبرد مبارزه و مقاومت متشکل شان سازیم.
ما ترویج هنر انقلابی را بخش لاینفک از مسئولیت های مبارزاتی مان می دانیم و در راستای اجرای این مسئولیت مبارزاتی تا حال قادر شده ایم گروه های هنری ای سازمان دهی نمائیم و تولیدات هنری شان را در میان مردم پخش نمائیم. در پیشبرد این کار نیز همانند پخش و نشر پیکار جوانان، رفقا و دوستان ما از آبله دست و عرق جبین مایه می گزارند.
ما در هر جائیکه بتوانیم و شرایط اجازه دهد، چه در داخل کشور و چه دربیرون از مرز ها، به مناسبت های مختلف تجمعات و گرد همایی های مبارزاتی توده یی برگزار می کنیم.
ما در هر جائیکه بتوانیم و شرایط اجازه دهد، چه در داخل کشور و چه در بیرون از مرز ها، در راهپیمایی ها و اعتراضات توده یی رزمنده و مقاومت جویانه شرکت می کنیم و سعی به عمل می آوریم که این راهپیائی ها و اعتراضات را سمت و سوی ملی، مردمی و انقلابی دهیم.
یقینا پیشبرد این فعالیت های مبارزاتی انقلابی را ما خود هم بسنده نمی دانیم و سعی داریم سطح فعالیت های مبارزاتی مان را هر چه بیشتر عمق و گسترش دهیم. البته دوستان ما نیز از ما چنین توقع دارند. ما با تمام طاقت و توان مان سعی می نمائیم به چنین توقعاتی جواب مثبت دهیم.
اما در عین حال یاد آور می شویم که دز این راستا به کمک ها و همکاری های همه جانبه و روز افزون  دوستان مان نیز نیازمندیم. بنا برین این دوستان باید پا پیش بگزارند و با سهمگیری فعال در پیشبرد مبارزات و مقاومت ها در رشد و شگوفایی کلیت مبارزات و مقاومت های ملی مردمی و انقلابی سهم بگیرند. هر فرد و نیروی انقلابی مسئولیت ها و وظایف ملی مردمی و انقلابی خود را دارد و قبل از همه باید سعی نماید که این مسئولیت ها و وظایف را با اصولیت، شجاعت و به موقع ادا نماید.   

نویسنده: ظاهر معمار
جمعه 15 شهریور1387 ساعت: 15:13
دوستان انقلابی سلام

بمباران هوایی قریه عزیزاباد ولسوالی شیندند را توسط نیروهای امریکای را محکوم مینمایم دوستان انقلابی با محکوم نمودن کاری از بیش برده نمیشود و نیروهای بین المللی ایساف و امریکا در فکر محکومیت نیست انان کار خود را میکنند و پروگرام خویش را دنبال میکند و کار خود را انچه که پرگرام نموده همان را به انجام میرسانند . پس چه باید کرد ؟
ایا شما نیز غیر از محکوم نمودن کاری دیگری روی دست داریدو یا فقط راه حل را رد همین محکومیت ها میدانید ؟ کار غیر از محکومیت را حالا گروه طالبان انجام میدهند . ایا موافق کار طالبانی هستید ویا خیر و چرا ؟  اگر موافق کار از نوع طالبانی هستید چگونه ؟ واگر نیستید به کدام نوع مبارزه علیه نیروهای استعمار گر موافق هستید؟

دوست عزیز! محکوم نمودن عملکرد های جنایتکارانه اشغالگران و رژیم مزدور خود سطحی از مبارزه و مقاومت علیه آنها است. از اینکه خود تان نیز به این کار دست می زنید، خوشنود هستیم. یقینا صرف از طریق این محکوم کردن ها نمی توان اشغالگران را وادار به خروج از افغانستان نمود و رژیم دست نشانده را سرنگون کرد. مبارزات و مقاومت ها علیه آنها باید یکسلسله مبارزات و مقا ومت های همه جانبه سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و شامل اشکال قهری و غیر قهری باشد. اگر این محکوم نمودن ها بخشی از سلسله مبارزاتی و مقاومتی متذکره باشد، به نوبه خود و در حد خود تاثیر دارد و اینطور نیست که با آنها کاری از پیش نمی رود. این محکوم نمودن ها و افشاگری ها زمینه های ذهنی بیشتری برای مبارزات و مقاومت های ضد اشغالگران و رژیم پوشالی به وجود می آورد و آنها را عمق و گسترش بیشتری می بخشد.
یقینا در این میان مبارزات و مقاومت های قهری اند که نقش مرکزی و عمده در مجموع این مبارزات و مقاومت ها بازی می نمایند، اما اشکال مبارزات و مقاومت های غیر قهری نیز نباید نادیده گرفته شده و به فراموشی سپرده شوند، چرا که خود بخشی از مبارزات و مقاو مت های مورد ضرورت فعلی بوده و به نوبه خود نقش موثر و کار ساز بازی می نمایند.
اینکه می گوئید کار غیر از محکومیت را حالا گروه طالبان انجام می دهند، درست نیست. البته این درست است که تا حال، این گروه طالبان و گروه های مشابه هستند که به مقاومت مسلحانه دست زده اند. اما این گفته را نباید اینگونه تفسیر کرد که دیگران، منجمله جنبش انقلابی جوانان افغانستان، کار دیگری غیر از محکوم ساختن عملکرد های اشغالگران و رژیم دست نشانده انجام نمی دهند. مبارزات و مقاومت ها علیه اشغالگران و دست نشاندگان شان، اشکال و صورت های گوناگون دارد. مثلا مظاهرات و حرکت های اعتراضی توده یی را همه ما روز مره در گوشه و کنار کشور شاهد هستیم. گرد همایی ها و راهپیمایی های اعتراضی توده یی، تبلیغات سیاسی افشاگرانه، فعالیت های هنری انقلابی، پخش اعلامیه ها و شبنامه ها و اشکال مختلف مقاومت منفی، صورت های دیگری از مبارزات و مقاومت ها علیه اشغالگران و رژیم دست نشانده محسوب می گردد.
آنچه را طالبان و گروه های مشابه طالبان انجام می دهند، یک مقاومت مسلحانه اسلامی، فئودال کمپرادوری و ارتجاعی است. ما طرفدار برپایی و پیشبرد مقاومت ملی مردمی و انقلابی همه جانبه هستیم.