گزارش تکان دهنده ای از
ولسوالی های غورماچ و بالا مرغاب ولایت بادغیس

گزارشگرپیکارجوانان
16 میزان 1387

امروز در" شورای ملی " کابل خانم حبیبی نماینده به اصطلاح منتخب مردم ولایت بادغیس درمشرانو جرگه  طی مصاحبه ای به خبرنگاران گفت :" شمارزیادی ازمردم ولسوالی های غورماچ و بالامرغاب با کمبود مواد غذائی مواجه اند وطی هفته گذشته چندتن ازاهالی این ولایت با من تماس گرفتند و ازمن درخواست کردندتا مشکلاتشان را برای دولت بازگونمایم. "
وی درادامه مصاحبه اش ازگرسنگی مردم ولسوالی های یاد شده افزود:" مردم در بعضى از ولسوالى هاى این ولایت بشمول دوولسوالی یادشده به علت گرسنگى و نبود مواد خوراکى علف ميخورند." !!
وقتی ازخانم حبیبی سوال شد که دولت دراین زمینه تا حال چه اقداماتی کرده است وی درجواب چنین گفت:" ازینگونه افراد که شکایت از گرسنگی مردم ولایت بادغیس راداشتند چندین بار به وزارتخانه های مربوطه مراجعه کرده اند ولی متاسفانه تا حال هیچگونه توجه دراین زمینه صورت نگرفته است." !!
وقتی خبرنگاران ازوی پرسیدند که آیا علف کافی برای خوراک مردم دراین ولسوالی ها موجود است چنین گفت:" دربعضی ازمناطق هردوولسوالی ذکرشده به اثرخشکسالی علف کافی برای خوردن نیز وجود ندارد و طبق آخرین گزارشی که ما ازولایت بادغیس داشتیم یک خانواده 6 نفره درولسوالی بالامرغاب به علت گرسنگی هلاک شدند که بعدازدوروز مردم از جنازه هایشان اطلاع یافتند." !!!
وقتی ازبابت بازسازی و زمینه کارازخانم حبیبی سوال شد به این جواب دست یافتیم:" مردم بادغیس به دلیل بیکاری وفقر به ایران مهاجرشده و حتی بعضی مردم به صفوف مخالفین مسلح دولت کشانیده شده اند" !!
این مسئله درحالی اتفاق میافتد که تنها مردمان ولایت بادغیس به این مشکل دچار نبوده وتنها مردمان این دوولسوالی غورماچ و بالامرغاب به علف خوری روی نیاورده اند بلکه گزارشات مشابه ای نیز ازولایات بدخشان , غور , سرپل , غزنی نیز بدست مان رسیده است. به اساس خبرهای نشرشده دراین اواخر شماری ازمردم ولسوالی خای سرحدی بدخشان , اجرستان غزنی , و برخی مناطق دوردست وصعب العبور ولایات غور وسرپل به علت کمبود مواد غذائی , گیاه کوهی میخورند!!!
معضله گرسنگی , قحطی , نبود مواد کافی خوراکی ازیک طرف ورسیدن سرمای شدید زمستان ازطرف دیگر مردمان بی بضاعت این دیاررا دراکثریت مناطق کشور به کام مرگ فروبرده است.
درجریان سال جاری خورشیدی یک پدرو مادر و یک دخترو پسرخوردسالشان درولسوالی دره صوف پائین ولایت سمنگان ازاثرگرسنگی جان باخته اند.
جای بس تاسف است! مردمان آزادیخواه این سرزمین ازاثرسرما, مریضی , قحطی , خشکسالی , جنگ , بی خانمانی , دربدری , آوارگی , زورگویی , و هزاران هزار فجایع اسفباردیگری که همه و همه ریشه دراشغال کشور و سردمداران رژیم منحط پوشالی دارد همه روزه به کام مرگ کشانیده میشوند درحالیکه دولت مزدورصفت حاکم پا دررکاب اربابان اشغالگرش گذاشته وبخاطر منافع و جاه وجلال وعظمت وشوکت ومقام وپول وچوکی وقدرت مانند سگان کثیف دربار شاهی پابوس امپریالیستهای اشغالگر گردیده است.
مردمان آزادیخواه !
چندین سال پیش اجداد ونیاکان ما بخاطر گرفتن استقلال سیاسی افغانستان سه جنگ افغان وانگلیس رارهبری کردند و بالاخره بعدازگذشت سه جنگ خونین وازدست دادن شمار زیادی از عزیزان خود توانستند استقلال سیاسی افغانستان را به دست آورده وارتش خون آشام انگلیس راازکشوربیرون برانند!
چند سال پیش پدران ما وشما توانستند درمقابل ارتش متجاوزسوسیال امپریالیست شوروی قد علم کرده وجنگ مقاومت ضد اشغالگران را راه اندازی نموده و آنرا نیز درفرجام به پیروزی برسانند , اینکه ثمره خون هزاران انسان این سرزمین را مرتجعین جلاد و فئودال – کمپرادوران غصب کردند این خود تاریخ ننگینی داردکه دراین صفحات مقدورنیست زیرا روزی خواهد رسید که مردمان این خطه این جانیان سفاک رادردادگاه مردمی خویش به محاکمه خواهند کشید.
وامروز بعدازگذشت چندین سال باردیگراین استعمارامپریالیستی است که به افغانستان هجوم آورده , فقروبدبختی مردمان ما را افزایش داده وبیخانمانی ودربدری را برایمان به ارمغان آورده است! امروز همان شهامت پدری میخواهد , همان شجاعت پدری میخواهد , همان دلاوری اجداد ونیاکانی میخواهد که درمقابل این سگ صفتان امپریالیستی ایستادگی نموده ودوشادوش هم مقاومت نماییم.
ما باید درفرجام پیروزمند برپائی وپیشبرد مقاومت ملی مردمی وانقلابی را بادرنظرداشت مرام وهدفمان که همان کسب استقلال سیاسی است و سرنگونی رژیم دست نشانده میباشد را به دست آوریم واین خود اراده آهنین میخواهد تا بتوان درمقابل این اجیران خود فروخته دربار امپریالیزم وآن استعمار امپریالیستی که با خون میلیون ها انسان دست وپنجه نرم میکند ایستادگی نماییم.
به پیش درراه برپائی وپیشبرد مقاومت ملی مردمی وانقلابی علیه اشغالگران امپریالیستی ودولت مزدورو پوشالی