گزارشی از برنامهي «آرمان شهر» توفان
«آرمان شهر» با همکاری «بنیاد فرهنگ و جامعه مدنی» به صورت مسلسل برنامهی زیر نام «گفتگو، پلی میان نخبگان و شهروندان» برگزار مینماید. تمویل کنندهی این برنامه اتحادیه اروپا است، اما آنها (مسوولین آرمان شهر) مدعی هستند که این برنامهها به هیچوجه بازتاب مواضع اتحادیه اروپا نمیباشد.
برنامههای مذکور به صورت هفتهوار و گاهی دو هفته يكبار برگزار میگردد. سخنرانان معمولاً از میان به اصطلاح نخبگان انتخاب میشوند که در زمینه صاحبنظراند. به صورت عموم سخنرانان از میان استادان دانشگاه، نمایندگان پارلمان، فعالین سیاسی تسلیمطلب و رهبران احزاب مرتجع دعوت میشوند.
در اين برنامهی «آرمان شهر» و «بنیاد فرهنگ و جامعه مدنی»، ( شصت چهارمین برنامهشان) در بعد از ظهر پنجشنبه 29 میزان 1389ه.ش، داوود مرادیان، کبیر رنجبر و عبدالطیف پدرام، روی « پیامدهای حضور نیروهای خارجی در افغانستان» صحبت نمودند.
داوود مرادیان رییس مطالعات استراتیژیک وزارت خارجه، کبیر رنجبر نماینده قبلی پارلمان و عبدالطیف پدرام رهبر کنگره ملی افغانستان و گردانندهی محفل روحالامین امینی بودند. گر چه من نتوانستیم در ابتدا محفل برسم و سخنان داود مرادیان را بشنوم، اما توانستم قسمتی از صحبتهای کبیر رنجبر و عبدالطیف پدرام را بشنوم.
کبیر رنجبر دولت فعلی را احیای مجدد دولت زورداران و آدمکشان قبل از طالب خواند. او با طرح این سوال که چرا شور و شوق ابتدای آمدن امریکا از بین رفت و چرا جنگ دوباره شروع شد، پاسخ داد که: «عامل جنگ ملا عمر نیست بلکه خود ما هستیم (دولت کنونی) و عامل رشد جنگ نیز نظام فاسد و دولت کنونی است» و ادامه داد که: «این مردم افغانستان هستند که سلاح به دست گرفتهاند، طالب فقط دو فیصد را تشکیل می دهند.»
او در پایان سخنانش گفت: «امروز هم دولت و هم جامعه جهانی راه را گم کرده است و وی راه حل را به صورت مبهم در «حضور مردم در فعالیتهای سیاسی و اقتصادی» دانسته و از حاشیه بودن مردم در این نظام یاد کرد. او آینده را تاریک و تار توصیف نمود و گفت همانطوریکه امسال بدتر از سال قبل است، سالهای آینده نیز بدتر از امسال خواهد بود. در نتیجهگیری حرفهایش گفت: «اگر وضعیت اینگونه ادامه یابد، نه نیروی خارجی به اهداف شان میرسند و نه هم دولت افغانستان.»
سخنران بعدی محفل عبدالطیف پدرام بود. پدرام در ابتدای سخنانش راجع به نیروهای اشغالگر در کشور گفت: «ما از ابتدا نسبت به امریکاییها انتظار کاذبانه داشتیم، امریکاییها بر بنیاد منافع خود شان افغانستان را تحت اشغال در آورده است. او نیروهای امریکایی و شرکای آن را در افغانستان نیروهایی اشغالگر و غارتگر خواند و چنین ادامه داد: «امریکا نه به خاطر دفاع از حقوق بشر و ایجاد جامعه مدنی و دموکراتیک، بلکه بر اساس منافع غدارانه خودشان به افغانستان آمده است.»
او نقل و قولهایی از فوکویاما ایدیولوک و فون هایک توریسن اقتصادی نظام نیولیبرالیستی کرد و نظرات آنها را مورد انتقاد قرار داد و تلاش داشت نشان دهد که نظام سرمایه داری به لحاظ ایدیولوژیک یک نظام استثمارگرایانه و استعمارگرایانه است.
او افزود: « نیروهای چپی هم چپ مارکسیستی و هم چپ مسلمان به هواداران امریکا مبدل گردید و آنها از ابتدا انتظار کاذب نسبت به امریکا داشتند.» این سخنان پدرام به تاسف همراه بود و گفت که فقط «کنگره ملی» است که از همان ابتدای تجاوز امریکا بر افغانستان، دیدشان نسبت به موضوع روشن بوده و ندای استقلال سر دادند. او جوانان محصل را که در صحن حولی جامعه مدنی نشسته بودند، مخاطب قرار داده، گفت: «شما نباید فریب این نیرنگهای امپریالیستی را بخورید؛ چون جنگ و نیرنگ جزو سرشت نظام امپریالیستی است.»
او به جوانان توصیه کرد که نباید شیفتهي کارکردهای ظاهری نظام شوند. یک نظام استبدادی هم سرک می سازد و برق را فراهم می کند چون خود شان نیاز دارند و این مسایل نمی تواند نشان از یک نظام دموکراتیک داشته باشد. او پیامدهای اشغال را در جامعه ما خظرناک خواند.
روح الامين امینی به عنوان گردانندهی محفل بعد از ختم صحبتهای پدرام با خواندن پارچه شعری، از محصلین خواست تا سوالهايشان را مطرح نمايند.
سوالهاي زیادی در زمینه مطرح شد اما آنچه برای من جالب بهنظر رسید، این بود که کسی از میان محصلین برخواست و در پهلوی طرح سوال بحثی روی سخنان رنجبر و پدرام نمود او گفت: «آقای پدرام ظاهراً حرفهایتان خیلی پرشور و ضدامپریالیستی و ضداشغال است. اما با کمی دقت دیده میشود که این فقط ظاهر حرفهای شماست. باطن حرفهای شما خیلی التقاطی و عوام فریبانه است. التقاطی به این دلیل است كه شما نظرات از مارکس كمونيست و نوام چامسکی انارشيست و شریعتی مسلمان را برای بیان نظرات به ظاهر ضدامپریالیستیتان سرهمبندی مینماید. عوامفریبانه به این دلیل است که عمل و گفتار شما مغایر هم دیگر است؛ شما ظاهراً نظرات ضدامریکایی داشته و علیه اشغال موضع دارید و اما در عمل شما به عنوان نماینده پارلمان بعدی رژیم راه یافتید. شما در دوره انتخابات رسایت جمهوری نیز تلاش کردید، تا جای کسی را که امروز به عنوان نوکر و دست نشانده امریکا میدانید، بگیرید. هم اکنون شما از طریق امکانات که امپریالیستها که برای تان فراهم كرده است، به تبلیغ نظراتتان میپردازید و در نهایت قانون اساسی رژیم مورد تاييدتان است. در کجای این کار شما عمل ضدامپریالیستی و ضداستعمار دیده میشود.
و بعد از آن رویشان را به طرف کبیر رنجبر نمود و گفت: «آقای رنجبر این درست است که امروز مردم ما از دست گرسنگی، فقر، آوارگی و بمباردمان و کشتار به ستوه آمده است و تعداد از آنها دست به اسلحه برده و زیر لوای طالب و حزب اسلامی می جنگند. اما نباید فراموش کرد که جنگ زیر رهبری طالب جنگ طالب شمرده می شود نه جنگ مردم افغانستان. این دو را یک گرفتن، توهین و خیانت به مردم افغانستان است.
کبیر رنجبر و لطف پدرام هر کدام با ماستمالی از پهلوی این سوال گذشت و بلاخره برنامه توسط مجری آن به پایان رسید .
|