گزارشی از آمار خشونتهای خانوادگی
بر زنان افغانستان

افغانستان کنونی کشوریست مستعمره وموزیمی است از جنایت وخیانت که درآن تمام نیروهای جنایتکار وزن ستیز حاکمیت پوشالی  را درکف دارند وهرروز به اشکال وانواع گوناگون جنایت شان را بنمایش میگزارند. تمام این جنایتکاران از پشتیبانی مالی امپریالیستهای غربی برخوردار اند . کشمکش و جنگ وجدل میان نیروهای ارتجاعی علاوه بر غارت ،  چپاول و آواره شدن مردم باعث گردیده که زنان در ردیف اول قربانیان قرار گیرند. روزی نیست که در هرولایت تجاوز بر زنی اتفاق نیفتد. از زمان تجاوز امپریالیستهای غربی به رهبری  امپریالیزم امریکا  تجاوز جنسی بر زنان روز بروز شدید تر شده است و خشونت های خانوادگی نیز گسترده تراز پیش گردیده است. براساس گزارشی از گزارشگرپیکارجوانان طی سال گذشته خورشیدی(1387) ، درکشور 6258 قضیه خشونت علیه زنان در " وزارت امور زنان " دولت دست نشانده و کمیسیون به اصطلاح مستقل حقوق بشرافغانستان ثبت شده است.
این رقم قوس صعودی خشونت های خانوادگی را درافغانستان نسبت به سال قبل آن یعنی سال 1386 نشان میدهد. درسال 1386 قضایایی که مربوط به خشونت علیه زنان میشد بالغ بر 5674 قضیه درسطح کشور میگردید که درارگانهای یادشده ثبت  شده بود. البته لازم به تذکر است که اکثریت خشونت ها درج کتاب دولت نمیگردد وبه زنان افغانستان کماکان اجازه ابراز نظر و یا شکایت داده نمیشود. بنابرين آمار داده شده صرفا ارقامی است که توسط دولت دست نشانده در وزارت امور زنان آن ثبت کتاب گردیده است.
انارکلی هنریار معاون بخش حمایت و انکشاف حقوق زنان درکمیسیون به اصطلاح مستقل حقوق بشرافغانستان به تاریخ 14 حوت 1387 به خبرنگارآژانس خبری پژواک چنین گفت: ‹‹ طی 9 ماه سال 2008 قضایایی که ثبت کتاب شده 2558 قضیه و درسال 2007 چیزی که ثبت کتاب گردیده بود 2374 قضیه از انواع خشونت علیه زنان میباشد. ›› 
او ادامه داد که ارقام سه ماه اخیرسال گذشته میلادی و سال جاری هنوز ترتیب نشده است.
وی همچنان ادامه داد که قضایای یاد شده تنها دردفتر کار کمیسیون " مستقل " حقوق بشرافغانستان ثبت شده و جدا از قضایایی است که ثبت کتاب وزارت امورزنان میشود.
به اساس معلوماتی که وی ارائه داد ‹‹ ١٣٦٤ واقعه لت و کوب، ١٧٦ قضيه عدم پرداخت نفقه، ٧٢ خودسوزى، ٢٧خودکشى، ١٥١ ترياک خورى، ١١ اقدام به قتل، ٧٦قتل ناموسى، ٣٠بد دادن  و يا بدل کردن، ١٥٨ ازدواج اجبارى، ١٩ اخراج از منزل، ٣٣ ممانعت از فعاليت هاى اجتماعى، ١٨غصب ملکيت، ٥٨درخواست تفريق، ٦٤تجاوز جنسى، ١٥٣سقط جنين  و ١٤٨ واقعه فرار از منزل از جمله قضاياى ثبت شده خشونت عليه زنان در سال ٢٠٠٨ در آن کميسيون مى باشد. ›› ( آژانس خبری - پژواک – 14 حوت 1387 )
وی گفت که این واقعات در ولایات کابل، هرات، بلخ، کندز، قندهار، پکتيا، ننگرهار، باميان، دايکندى، بدخشان، فارياب و غور که دفاتر کميسيون در آن موجود است ؛ ثبت گردیده است. به اساس معلومات منبع متذکره، در بين اين ولايات بيشترين رقم خشونتها به ترتيب در کندز، کابل و قندهار به ثبت رسیده است.
هنریار یاد آورشد که از جمله قضایایی که فوقا بدان اشاره شده ٩٦٩ قضيه  از طريق کميسيون مستقل حقوق بشر حل شده و متباقى آن به مراجع عدلى و قضايى سپرده شده است. 
این ارقام درحالی داده میشود که "ودان فراهى"  سخنگوى وزارت امور زنان مى گويد:  در  سال 1387 خورشیدی،  بيش از ٣٧٠٠ قضيه خشونت عليه زنان، چون ازدواج هاى اجبارى، بد دادن، لت و کوب ،اختطاف، قتل، عدم پرداخت نفقه، خودکشى، فرار از منزل  و غيره در مرکز و ولايات کشور ثبت آن وزارت شده است. وي خاطرنشان ساخت که در سال 1386 نیز بيش از ٣٣٠٠ قضيه  همچو خشونتها ثبت آن وزارت گرديده بود .
به سلسله این گفتارها ثريا پرليکا رئيس اتحاديه سراسرى زنان افغانستان نیز مى گويد که وضعيت زنان طى سالهاى گذشته نه تنها که بهتر نشده بلکه بدتر هم شده است. به گفته پرليکا در مراکز شهرها امکان دارد که در زندگى زنان تا حدى تغيير مثبت آمده باشد؛ اما در قريه ها و مناطق دور دست کشور به بهتر شدن زندگى زنان توجه نشده و خشونت عليه آنها بيشتر شده است. او مى گويد که عدم حاکميت قانون، ناامنى هاى موجود در کشور و  فساد ادارى در ادارات  از عوامل عدم کاهش  خشونت عليه زنان مى باشد .
چشم امید بستن به امپریالیستها و رژیم دست نشانده آب درهاون کوبیدن است. باید محكم واستوار روی پای خود ایستاد و برای بیرون راندن نیرویهای اشغالگرو سرنگونی رژیم دست نشانده و عقب زدن این اخلاقیات پوسیده و زشت با تمام توان کوشید. زیرا بدون این مبارزه، حقوق برابر میان زنان ومردان امکان پذیرنیست، همچنانكه بدون آزادی زنان، آزادی جامعه امکان پذیر نیست.