اهانت به محصلین پوهنتون هرات
قابل تقبیح است

به روز چهارشنبه تاریخ شانزده جوزای 1386 محصلین لیلیه پوهنتون هرات اعتصاب غذا نمودند, محصلین از مدت ها به این طرف ازکمبود جای , عدم آب صحی آشامیدنی , غیر فعال بودن حمام و توالتها و بی کیفیت بودن غذا شکایت داشتند . اما اداره پوهتنون هرات نه تنها به شکایات محصلین وقعی نگذاشته بود ، بلکه مکتوب هشت ماده ای ازطریق مدیریت تحریرات پوهنتون هرات به تمام فاکولته ها ومدیریت لیلیه ارسال نموده بود که دو ماده آن صریحا اهانت به محصلین محسوب میگردد .  در یکی از این دوماده تذکار رفته بود که محصلین نظافت را رعایت نمیکنند . دلیل این ادعا عدم پاکی توالت و حمام ها بود. موضوع دوم که درمکتوب تحریر گشته بود جالب است . درمکتوب ادعا شده که محصلین از اشتهای خویش بیشتر غذا میخورند و بی مورد غذاها را حیف و میل میکنند و ظرفهای غذا را اینطرف و آنطرف میاندازند !  همچنان دریک ماده دیگر مکتوب تذکر رفته بود که محصلین ناکام , محروم و حتی فارغ التحصیل هنوز از لیست لیلیه حذف نشده اند . موضوع آخر بیانگر بی کفایتی مسئولین مربوطه است ودلیل آن سوء استفاده ازنام محصلین است . مسئولین لیلیه پول اعاشه و بدل اعاشه آنها را به جیب می زنند .
مکتوب متذکره زمینه ساز اعتصاب محصلین شد . محصلین علاوه براینکه به دفاع ازحیثیت خویش برخاستند , خواسته ها و نیازمندی های مبرم خویش را نیزمطرح کردند و روی خواسته های شان پافشاری نمودند, " نصایح " رئیس پوهنتون را دیگر نشنیدند و گفتند تا زمانیکه خواسته های ما برآورده نشود دست ازاعتصاب غذا نخواهیم کشید. محصلین خواهان اعاده حیثیت خویش گردیده و خواسته ها و نیازمندی های خویش را بدین قرار مطرح نمودند :

جای مناسب برای خوابگاه محصلین
برطرف شدن مشکل برق و آب
پاک کاری توالت و حمام ها
بالا بردن کیفیت غذا
دسترسی به آب آشامیدنی صحی
برکناری رئیس پوهنتون , معاون اداری و مدیر لیلیه

درهر اتاقی که پنج الی هفت نفر ظرفیت دارد دوازده الی چهارده نفر زندگی میکنند . علاوه براینکه تعداد محصلین دراتاقها زیاداند , خوابگاهها اکثرا درزیرزمینی هاست . این خوابگاه ها مرطوب وکاملا تاریک میباشند و آنقدر بوی و تعفن دارند که قابل خوابیدن نیستند و اکثر محصلین به امراض جلدی و تنفسی دچار شده اند. حمام ها و توالتها انقدر کثیف اند که قابل استفاده نیستند و بیشتر آوقات توالتها بند هستند و آب ندارند . مدیریت تحریرات ریاست پوهنتون توقع داشت که محصلین اقدام به پاک کاری حمام ها و توالتها نمایند و سهمیه پولی این کار را مسئولین مربوطه به جیب بزنند .
برای محصلین نه آب کافی وجود دارد و نه برق کافی , همه روزه برای چند ساعت برق و آب قطع است و علاوه برآن غذای محصلان آنقدر بی کیفیت است که به همه چیز شباهت دارد به جز غذا! هرزمانیکه محصلین شکایاتی داشتند با برخورد خشن رئیس و معاون پوهنتون روبرو گشتند تا آن سرحدی که محصلین فاکولته اقتصاد ادعا دارند که رئیس پوهنتون ایشان را حیوان خطاب نموده است .
بعدازسه روز اعتصاب و پافشاری محصلین روی خواسته هایشان و روانه شدن چهارده نفر ازاعتصاب کننده گان به شفاخانه حوزوی هرات رژیم پوشالی وادار شد هیئتی را به  هرات روان کند. سه نفر ( رئیس پلان , رئیس بازسازی و مشاور و رئیس اداری  وزارت تحصیلات عالی ) به صفت هیئت با محصلین وارد صحبت شدند و بیشتر تلاش شان این بود که  اعتصاب محصلین را انگیزه بیرونی بدهند . زمانیکه درک نمودند که محصلین روی خواسته هایشان پافشاری دارند با وعده های سر خرمن محصلین را فریفته و فقط آنا مشکل برق و آب را مرفوع و مدیر لیلیه را تبدیل نمودند . اما رئیس پوهنتون ومعاون اداری سرجایش باقی ماند ومشکل اساسی شان که همانا عدم خوابگاه مناسب بود لاینحل باقی ماند. اعتصاب محصلین بعدازچهارروز خاتمه یافت.
درسال 1384 به روز چهارشنبه 15 سرطان محصلین لیلیه پوهنتون هرات ساعت دوازده ظهر ازخوردن غذا امتناع ورزیده و بدین وسیله اعتصاب غذایی خویش را اعلان نمودند . در آن وقت نیز خواست محصلین همین خواست امروزی بود,  درهمان زمان نیز رژیم پوشالی سراسیمه شده و بعد از دو روز هیئتی را به هرات فرستاد . زمانیکه هیئت به هرات رسید بدون چون وچرا تمام خواسته های محصلین را پذیرفت, تعمیر نساجی را به دسترس محصلین برای استراحت قرارداد و فورا مبلغ پنجصد هزار افغانی برای یک ماه ازسهمیه ولایت هرات برای محصلین لیلیه اختصاص داد و دومیلیون افغانی ازطریق وزارت تحصیلات عالی به پوهنتون هرات ارسال گردید. اما این کمکها , وعده و وعید ها موقتی بود . همینکه اعتصاب خاتمه یافت و وضعیت محصلین به حالت اولی برگشت , تعمیر نساجی از دست محصلین گرفته شد و فعلا درهمانجایی که درسال 1384 محصلین استراحت میکردند و تعداد شان که دوبرابر آنوقت است زندگی میکنند.
رژیم پوشالی که غرق درفساد اداری است , بهانه میاورد که جای بهتری برای خوابگاه نداریم ! درحالیکه چهارسال قبل سنگ بنای پوهنتون هرات گذاشته شد . این پوهنتون مشتمل برنه بلاک بوده و هر بلاک درحدود یک هزارو پنجصد متر مربع زیربنا دارد که مساحت مجموعی زیربنای آن سیزده هزار و پنجصد متر مربع میشود . با تکمیل این پوهنتون معضل تمامی محصلین برطرف خواهد گشت, اما رژیم دست نشانده نمیخواهد که این پوهنتون تکمیل گردد زیرا هرقدر که کار اعمار پوهنتون به درازا بکشد به همانقدر حیف و میل پول زیادتر میگردد . چنانچه تا حال مبلغ دوازده ونیم میلیون دالر امریکایی برای اعمار پوهنتون مصرف گردیده که تقریبا یک چهارم و یا کمتر از یک چهارم آن اعمار شده است ! یعنی درحدود چهل میلیون دالر دیگر برای  اعمار آن ضرورت است . درحالیکه  پوهنتون با همین پول مصرف شده  باید اعمار میگردید . درهر متر مربع تا فعلا مبلغ  926 دالر امریکایی مصرف شده است . چنانچه امروز قیمت تمام شد لوکس ترین خانه ها فی متر 200 دالر آمریکایی است , مصارف پوهنتون فی متر مربع از  500 دالر آمریکایی تجاوز نمیکند,
اگر مصارف کنونی را معیار قرار دهیم تا زمانیکه این پوهنتون به اتمام برسد مجموع مصارف درحدود پنجاه ودونیم میلیون دالر خواهد شد . هرگاه مصارف ساختمانی را حداکثر فی متر مربع مبلغ 500 دالرامریکایی حساب کنیم مجموع مصارف تمام شد بالغ بر شش میلیون و هفتصد وپنجاه هزار دالر میگردد و مبلغ چهل وپنج میلیون و دوصد وپنجاه هزاردالر آمریکایی پولی است که به جیب دست اندرکاران میریزد.
رژیم پوشالی برای حیف و میل میلیونها دالر بودجه دارد اما برای حقوق معلمین واعاشه محصلین بهانه میاورد که بودجه نیست. جنانچه ازاول سال جاری تا حال برای محصلین صنف اول بدل اعاشه داده نشده است. رژیم پوشالی و مسئولین این بخش پوهتنون اصلا به این فکر نیستند که آیا یک محصل میتواند مدتها بدون گرفتن بدل اعاشه زندگی را سپری نماید؟ به همین علت است که اکثریت محصلین فاکولته ها را رها نموده اند ویا اینکه تاجیل گرفته اند ویک عده دیگر به فکر تبدیلی اند, هرگاه تبدیلی محصلین هم صورت گیردامتیازات لیلیه شان قطع میگردد. علت این همه مشکل تراشی برای محصلین بخاطر آن است که محصلین بی بضاعت را ازادامه تحصیل محروم نماید.!!
محصلینی که به لیلیه گرفته شده اند برایشان بدل اعاشه داده میشود. این بدل اعاشه طوریکه یادآوری شد تاکنون داده نشده , ریاست پوهنتون میخواهد که بدل اعاشه را ازاول جوزای سال جاری اجرا نماید درحالیکه محصلین از بیست حمل 1386 ثبت نام نموده و به درس شروع نموده اند , ریاست پوهنتون میخواهد که چهل روز حقوق محصلین را پایمال نماید.
بدل اعاشه ای که درهر ماه به محلصین داده میشود مبلغ یکهزار و پنجصد افغانی است , اما مدیریت اداری پوهنتون ماهانه صد افغانی از بدل اعاشه محصلین وضع میکند , هیچ کس تا فعلا پرسان این را نکرده که چرا و برای چه  این مبلغ ازبدل اعاشه محصلین وضع میگردد. مبلغی که ماهواراز ششصد محصل مستحق بدل اعاشه وضع میگردد مجموعا مبلغ شصت هزار افغانی میشود و مبلغ مجموعی چهل روز حقوق محصلین مجموعا یک میلیون و دوصد هزارافغانی میگردد. مجموع این دو مبلغ متذکره درظرف ده ماه تدریسی ، مبلغ یک میلیون و هشتصد هزار افغانی میگردد, این عمل خائینانه گند وکثافت کاری وزارت تحصیلات عالی را برملا میکند و به اثبات میرساند که این وزارت خانه تا مغز استخوان کثیف است .
محصلین مبارز ! آگاه باشید که این وعده و وعید های رِژیم پوشالی فریبی بیش نیست . نه تنها  خواسته های شما برآورده نمیشود بلکه روز بروز مشکلات وپرابلم های شما بیشتر خواهد شد . این وعده ها را درسال 1384 نیز برای محصلین دادند اما تاکنون جامعه عمل نپوشیده است .  یگانه راه بیرون رفت ازاین معضله اتحاد و یکپارچه بودن شماست , اتحاد مستحکم و مبارزات خستگی ناپذیر شماست که نه تنها خواسته های صنفی تان را برآورده میسازد بلکه شما را به سوی سرمنزل مقصود یعنی بیرون راندن نیروهای اشغالگر و سرنگونی رژیم پوشالی نیز رهنمون میگردد .
جنبش انقلابی جوانان افغانستان ازشما وپشتیبان شماست ! به جنبش انقلابی جوانان بپیوندید ! یکجا ویکپارچه با تمام جوانان علیه رژیم پوشالی و اربابان امپریالیستی اش به مبارزه برخیزید ! این یگانه راه برای بیرون راندن نیروهای اشغالگر و سرنگونی رژیم دست نشانده میباشد.