افشای اختلاس 9,175,120 افغانی و جعل اسناد در وزارت مالیه رژِیم
و
افشای یکتعداد قاچاقچیان مواد مخدر با پستهای کلیدی دردولت دست نشاند

پیکار جوانان از همان آغاز کار نشراتی اش مرتبا یادآوری نموده است که فساد در درون دستگاه اداری رژِیم پوشالی بطور سرسام آوری بیداد می کند.
همانطوریکه قبلا هم بار بار اشاره نموده ایم، بازهم یادآورمیشویم که در کشور مستعمره – نیمه فئودال افغانستان، رژیم حاکم فعلی رژیمی است کاملا دست نشانده و حلقه ای است از حلقات وابسته به نظام جهانی امپریالیستی، نظامی که بر پایه استثمار زحمتکشان خود کشور های امپریالیستی و مکیدن خون میلیونها انسان زحمتکش کشور های تحت سلطه و غارت و چپاول ثروت هایی که توسط خلقهای بی بضاعت این کشور ها تولید میشوند، به وجودآمده است. تا زمانیکه این غارت و چور و چپاول وجود داشته باشد، آنها نیز بر جهان حکومت میرانند.
در شرایط فعلی جهانی، نظام حاکم امپریالیستی نه تنها درافغانستان بلکه در سراسر جهان بذرمرگ، فقر، فلاکت و ویرانی می پاشد.  جنگ های خانمانسوز و غیرعادلانه تجاوزکارانه و اشغالگرانه امپریالیستی، غارتگریها، توسعه و پخش مواد مخدر، تجارت زنان، اختطاف و قاچاق کودکان و غیره اعمال ضد انسانی و غیرعادلانه ای که هزاران انسان زحمتکش را داغدار میسازد، همه و همه ثمرات همین نظام امپریالیستی حاکم بر جهان است.
در کشوری که فاقد استقلال سیاسی است، فاقد آزادی حقیقی است، فاقد حقوق برابر و تساوی میان مردان و زنان است، نمیتوان ذره ای هم دم از مساوات، عدل و انصاف زد. دولت پوشالی آنچنان در فساد غرق  است و آنقدر دامنه فساد در دوایر دولتی گسترده میباشد که از میان بردن آن در چوکات رژیم حاکم فعلی غیرممکن و دور از تصوراست!
اختلاس و دزدی به یک مسلک و پیشه برای اربابان زر و زور درنظام جاری کنونی تبدیل شده که حتی نمیتوانند آنرا کتمان کنند. خواهی نخواهی دزدی و اختلاس هایی که در درون دوایر دولتی، از کاخ ریاست جمهوری کابل گرفته تا پایین ترین سطح تشکیلات اداری دولتی، ریشه دوانده است.
اختلاس در وزارت مالیه رژِیم سر و صدای جهانی به پا کرده است و کسانیکه در این دستگاه کارمیکنند نیز نمیتوانند آنرا نادیده بنگرند، بلکه به وضاحت کامل اذعان میدارند که بله ! دولت تا چه حد غرق در فساد اداری بوده و پوشالی و متزلزل است. پاشیدگی وعدم تمرکز دولت نه تنها با وضاحت کامل عیان است، بلکه به صراحت لهجه به موجودیت آن اعتراف می گردد.
پیکار جوانان نقل قول هایی از شماره 148 مشارکت ملی در باره معاشات چهل هزار دالری و حیف و میل دارایی های عامه را در شماره اول دور اول خود در مقاله ای تحت عنوان " معلم کیست" به بحث گرفته بود.
همچنان در شماره دوم دور اول خود گوشه هایی از گزارشات شماره 249 هفته نامه کابل را در باره اعتراضات مردم علیه فساد اداری و جنایات والیان چندین ولایت به بحث گرفته بود.
خلاصه بعد از گذشت زمان تمامی حقایق ثابت شد. آنچه را که ما قبلا بیان میداشتیم، اکنون خود دولت دست نشانده نیز نمی تواند کتمان نماید.
کابل پرس در سایت خبری خود به ارتباط اختلاس در وزارت مالیه چنین مینویسد:
« آنچه در ادامه می آيد، يک مورد از اختلاس و سوء استفاده در وزارت ماليه ی افغانستان می باشد که در گزارش سال 1384 رياست عمومی مستقل مبارزه با ارتشاء و فساد اداری به رئيس جمهور کرزی به آن اشاره شده است. »
این گزارش آنقدرافشاء گرانه است که حتی دولت هم نمیتواند جوابی در مقابل آن داشته باشد، زیرا مکتوب وزارت مالیه خود ضمیمه این گزارش گردیده است. اگر چه این اختلاس مربوط به سال 1384 خورشیدی است ولی افشاء هرچه بیشتراین مسائل است که میتواند هویت پنهان دولت مزدور و دست نشانده را بخوبی به نمایش بگذارد.
اگر درت صویری که ضمیمه شده بنگرید دیده میشود که در متن مکتوب ارسالی به " ریاست جمهوری افغانستان" چنین تحریر شده است :

به صراحت دیده میشود که متل معروف مردمی " سرخطا جمله خطا "، دراین زمینه بخوبی صدق میکند؛ زیرا وقتی کرزی این عروسک دست نشانده امپریالیستهای اشغالگرخودش ذریعه برادرش کار و بار قاچاق را به شکل علنی پیش می برد، آیا دیگران را جرات نبخشیده که ازین طریق مبالغ هنگفتی بدست آورند؟
دولت دست نشانده تنها میتواند توده های ستم دیده این کشور را که به شکلی از اشکال توسط باندهای مرتجع و وابسته به مافیای بین اللملی معتاد شده اند و عواید روزانه خود را برای خرید مواد مخدر به مصرف می رسانند، دستگیر نموده و به پنجه به اصطلاح قانون، بسپارد. گر چه فعلا کسی نیست که خود این قلدران حاکم و این جانیان میهن فروش را به محاکمه بکشاند، اما دیر نخواهد بود آن روز که توده های مردم، تحت رهبری نیروهای انقلابی، این جانیان را در دادگاه خلق به محاکمه بکشانند.  
برای از بین بردن این گند و تعفن فقط یک راه موجود است و آن خشکاندن این گنداب و زدن انظام مستعمراتی – نیمه فئودالی حاکم بر کشور از بنیاد می باشد. نسل جوان کشور باید تحقق این هدف را در سرلوحه تمامی مسئولیت های اجتماعی خود قرار دهد.