بازی های عوام فریبانه سیاسی رژیم پوشالی
و
نقش رسانه ها در زمينه
ذكي
حالا که هشت و نیم سال از عمر کثیف این دولت دست نشانده می گذرد، فساد، فقر، بیکاری، ناامنی، بی عدالتی و روسپیگری به اوج خود رسیده است. علیرغم این همه بحرانها، ميهن فروشان و خائنين ملي تلاش دارند از کمک های امپریالیست هاي تجاوزگر بر اندوخته ها و ثروت خود بيافزايند تا از نظر اقتصادي خود را به سطح بورژوا کمپرادوران مزدور و وابسته به سرمايه امپرياليستي برسانند.
روزنامه ماندگار(راجستر شده در وزارت عدليه دولت دست نشانده) در یکی از شماره هایش مینويسد: "تقریباً 80% مردم ما از نعمت سواد بی بهره اند. میان 45 الی 59 % کودکان کمتر از سن 5 سال از سوء تغذی وخیم رنج می برند. با وصف آنکه به زراعت توجه جدی صورت نگرفته است، جنگلات تخریب گردیده که ضربه های بزرگی به پیکر محیط زیست وارد ساخته است. 98% قریه های کشور از آب آلوده استفاده می برند...".
علیرغم آن، ساختمان های مجلل در شیر پور و وزیر اکبرخان در دو طرف سرک های باریک سر برافراشته اند. انگار احساس میکنی که در يكي از كشور هاي متروپل بسر می بري. پول های هنگفت به میلیون ها دالر در هر یک از این کاخ ها ي مجلل با نقشه های خارجی و دیکور های مدرن، به مصرف رسیده است. مالکان این کاخ ها کسانی نیستند جزء فرماندهان جنگهای داخلی، بورژواکمپرادورها، فئودال – كمپرادورها و مقام های بلند پایه دولتی. ولی برعکس اگر به طرف مناطق افشار، غرب کابل، دارالامان، چهل ستون وغیره نقاط پايتخت كشور سر بزنيد، احساس می کنید در یک روستا و یا مركز يك ولایت كاملا عقب نگهداشته کشور قرار داريد. این شکاف بزرگ اجتماعي، رنگ و بوی كامل حاكميت يك نظام مزدور و ستمگر را به خوبی به تصویرمیکشد.
کسانیکه در طول زندگي شان از نان و آب اربابان شان تغذيه کرده و به توده ها امید هاي کاذبانه مبني بر اعاده دموکراسی، حاکمیت ملی، آزادی سیاسی، آزادی مطبوعات، بیان و اندیشه، از بین بردن فساد، ریشه کن کردن فقر اقتصادی- سیاسی و فرهنگی، رشد و توسعه اقتصادی و مساوات زن و مرد، دفع خشونت ها، امنیت سرتاسری، عدالت اجتماعی و رفاه و آسایش شهروندان وغیره... ميدادند، حالا اين توده هاي ستمديده ، بخوبی پی برده اند كه کشوری که استقلال و آزادي سياسي – اقتصادي – اجتماعي و فرهنگي نداشته باشد، به هیچ وجهی رشد و توسعه نخواهد یافت و دولتی که دست نشانده باشد، طرح ها و پلان های را که روی دست ميگیرد، جزء پف به هوا و باد متعفن دهن شان چیزی دیگری نخواهد بود. پلان هایش اگر به نفع مردم هم باشد، تا مهر تائيد از سوی اربابانش نخورده باشد عملی نخواهد شد. ما باید این پدیده را که دولت دست نشانده چگونه از نیروی بالقوه و بالفعل مردم بمنظور بقاي زندگي ننگين شان استفاده سوء می کند در عملکردهای دولت مزدور و اربابانش مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم.
در طول هشت و نیم سال گذشته کسانیکه در راس دولت مزدور و همدست مافیا و بورژواکمپرادور ها بوده اند، برای مردم ستمدیده این كشور بجزء فقر، تنگدستی، بدبختی، آوارگی، قتل عام ها، بیکاری و تبعیض نژادی، قومی، لسانی و مذهبی، به ارمغان نیاورده اند. عملکردهای دولت، اين چاکران امپریالیست های تجاوزگر، ذهنیت مردم عامه را به موضوعات فرعی و مزخرفات اجتماعی، به همکاری قلم بدستان مزدور منش ، سوق می دهند. این به اصطلاح روشنفکران قلم بدست به هر نحوی که شده و در هر جنگ سیاسی، کسی را بجزء خلقهای افغانستانی، متهم نمی کنند. چه در رای دهی انتخابات ریاست جمهوری، چه در زد و بندهای داخلی بين مرتجعين و چه در عمليات تروریستی در مقابل دولت از سوی طالبان.
این روشنفکران درباری چیزی بجزء تعریف و تمجید از اربابان امپرياليست و خائنين ملي ندارند. بناء در روزنامه ها چرندیات زیادی به نشر می رسانند که باید هر کدام از این سوژه هاي نفرت انگيز را موشکافی، تحلیل، نقد و افشاء نمود، تا توده ها از اوضاع کنونی و احوال قلم بدستان امروزي و اپوزسیون (دموکراتیک) کرزی، که بزرگترين خواست آنها فقط سهيم شدن در دولت پوشالي و مزدور میباشد، آگاه شوند.
در این روزها بگو مگوهای زیادی در مورد اعضای کابینه رژیم دست نشانده کرزی بوجود آمده است، که ذهنیت مردم را به این سوی و يا آن سوی بصورت خودآگاه یا نا خودآگاه سوق می دهند. زد و بندهای فریبکارانه سیاسی دولت دست نشانده از دیر زمان جریان دارد؛ طوری که آگاهید، انتخابات ریاست جمهوری با تقلب، فریب، نیرنگ، بازی های سیاسی، داد و گرفت های دالری شروع و پایان یافت. کسی که مورد تائيد امپریالیستها بود انتخاب شد، چون وی (كرزي) می توانست بهتر و هوشیارانه تر به فریب و اغواي توده ها، بپردازد و در طول سالهای گذشته در اين زمينه خوب آموزش دیده بود، که چگونه به چاکریش ادامه بدهد.
در این انتخابات امپرياليستي- ارتجاعی میلیونها دالر از سوی امپریالیستهای تجاوزگر، کرزی و رقيب های سیاسی او به مصرف رسید و آنهم فقط به منظور فریب توده ها و تحکیم دموکراسی (امريكايي). رقبای سیاسی حامد کرزی همه روزه با صدا هاي دلخراش از پشت تربیون ها به فریب توده ها ادامه دادند، طوری که سخن گوی انتخاباتی عبدالله عبدالله گفته بود: "اگر داکتر عبدالله به کامیابی دست نیابد ما افغانستان را بار دیگر به ویرانه مبدل خواهیم ساخت". ولي، حالا برایش فهمانده شد که بازی سیاسی را کسی می برد که از پشتوانه باداران امپرياليستي اش نسبت به دیگران بیشتر برخوردار بوده و نوکری وفادارتری از سایرین به درگاه امپریالیستهای اشغالگر نسبت به ديگران باشد. با آنکه عبدالله – عبدالله به اربابان خود ( امپریالیستهای تجاوزگر) وعده نوکری بهتر از کرزی را داده بود، اما با آن هم از صحنه سیاسی به حاشیه رانده شد و حال فقط زوزه ميكشد.
یکی از رقیب های دیگر کرزی "بشر دوست" بود، که در گفتمان ها و کنفرانس های مطبوعاتی مکررا فریاد می کشید "من مثل قانونی زهر نخواهم نوشید بلکه برعکس اگر کسی به من بازی سیاسی انجام دهد، من به او زهر خواهم داد". ولی حالا این آقای فقیر دوست کجاست؟ و چرا به وعده هایش عمل نکرد؟!!!
کرزی بعد از اینکه به عنوان رئیس جمهور بر اريکه ریاست جمهوری تکیه زد، به طور هوشیارانه توانست با "آنفولانزای سیاسی" محصلان دانشگاه ها، شاگردان مكاتب و استادان آزادیخواه را به خانه هاي شان روانه کند تا از تشنج اوضاع سياسي و شورش ها جلوگیری کرده و با خیال راحت به بازی و فریب سیاسی شان ادامه دهند. جناب كرزي حال بازی دیگری را براه انداخته است: انتخاب اعضای کابینه توسط مجلس نماينده گان. طوری که در روزنامه ها و رسانه های چاپی و غیر چاپی (اين مداحان و ستايشگران دموكراسي امريكائي) خوانده اید، کرزی دو بار به مجلس نمایندگان لست نامزدان وزرای کابینه اش را فرستاده است که بار سوم هم بعد از پايان تعطیلات زمستانی پارلمان پوشالي به آنجا فرستاده خواهد شد!
لست اول حاوی نامهای 23 نامزد وزراء بود که از آن جمله 7 وزیر راي اعتماد آورد و متباقی با رای عدم اعتماد از مجلس نمایندگان ردصلاحیت گردیدند. همان گونه که کرزی تحت فرمان اربابان امپرياليستي اش قرار دارد ، به همین منوال نوکران وی نیز گوش به فرمان او می باشند و کسانیکه در کابینه و مجلس نمایندگان حضور دارند، کسانی نیستند جزء حامیان و طرفداران وی و رژیم پوشالی.
به گفته روزنامه ماندگار(يكي ازستايشگران دموكراسي امریكائي) توجه کنید:" با فرا رسیدن فصل انتخابات، جبههي ملی افغانستان بحیث بزرگترین سازمان سیاسی کشور که از لحاظ ساختار خود، با حضور طیف رنگین گروههای سیاسی و اجتماعی بحیث اپوزیسیون پرقدرت دولت حامدکرزی فعالیت میکرد، دچار بحران و چند دستگی گردید. جمعی از رهبری جبهه چون مارشال فهیم، جنرال دوستم، محمد اسماعیل خان، سيد منصور نادري و شهزاده مصطفا ظاهر به جرگهي ایتلاف کرزی پیوستند، و تعداد دیگر به رهبری استاد برهان الدین ربانی از نامزد داكتر عبدالله حمایت نمودند."
این روز نامه می افزاید:" سایر موتلفین که هر کدام در رابطه به مناسبات قومی و گروهی خود ازاین حرکت جدید خویش ریسک و زیانهای مادی و معنوی دیده، و در مبارزات انتخاباتی با خرچ هزینه های هنگفت مالی کار و فعالیت كرده بودند، در انتظار فصل حاصل دهی این مزرعه سیاسی خود بودند، تا سرانجام این انتظار به آخر رسید و بالای دست آن ها آب سردی ریخته شد، و همگی را با يك عمل انجام شده در حیرت فرو بردند. هرچند طفره روی از عهد و پیمان های سیاسی در شیوه رهبران افغان از سابقهي طولانی حکایت می کند و وفا بعهد آقای کرزی هم در قبال موئتلفینش از قبل قابل پیشبینی بود، اما راه ایتلاف به ترکستان رفت."
این روزنامه ادامه میدهد : "اگر از استثناآت بگذریم که درین رای دهی، وزرایی چون آقایان: انورالحق احدی وزیر پیشین مالیه و وزیر پیشنهادی اقتصاد، سید محمد امین فاطمی وزیر پيشين و پیشنهادی صحت عامه و امیرزی سنگین وزیر قبلی و پیشنهادی وزارت مخابرات، به عنوان چهره های برجسته از قوم پشتون رای در نیاوردند، هرچند خدمات این آقایان در تصدی وزارتخانه های شان موفقانه بوده است، اما طرح و توافق کابینهي پیشنهادی در ساحهي مشارکت اقوام بحیث یکی از اصلهای همیشگی مورد منازعه، از سوی کسانی عنوان شده است که خود را طی سالهای پسین قیم اقوام خود می دانستند و در مبارزات سیاسی و مشارکت های دولتی از وجود اقوام خود استفاده میکرده اند."
" این در حالیست که تعدادی دیگری مثل آقایان حنیف اتمر وزیر داخله (کشور)، عبدالرحیم وردک وزیر دفاع، فاروق وردک وزیر آموزش و پرورش( معارف) و عمر زاخیل وال، وزیر مالیه که از جمله همتایان و همفکران او در تیم کرزی محسوب میشوند، رای اعتماد گرفتند."
در اینجا بهتر است به حرف سردار رحمان اوغلی نماینده مردم فاریاب در مجلس نمایندگان که در روزنامه هشت صبح آمده است، مراجعه نماییم: «آقاي كرزي يقينا موفق شده باشد كه متحدين سياسي خود را سيلي محكم زده، اما در پهلوي آن يك تفرقه بسيار مهم و يك نفاق خانمان برانداز را در ميان مردم افغانستان ترويج كرده است، چون كه همين حالا در نظام آقاي كرزي، دارد پول، نيرنگ، فريب و خدعه حاكم مي شود. هيچ كسي بر هيچ كسي باور ندارد. هيچ كسي بر هيچ تعهدي پايبند نيست. هيچ كسي بر مبناي هيچ صداقتي رفتار نمي كند».
شما قضاوت های روشنفکران فریبكار را تجربه کردید و دیدید که با چه شیوه فریبنده و حيله گرانه می نویسند و یا به رسانه ها و مطبوعات اظهار ميدارند، ولی اینها به نظر میرسد که ظاهر قضیه اند، محتواء و ماهیت آن چیزی دیگری است؛ در لست اول معرفی اعضای کابینه، بسياری رد گردیدند و يك اقليت بسیار کم (هفت نفر) به عنوان وزیر در کابینه این رژیم راه يافتند . اما آنهاي ديگر (رد شدگان) کسانی بودند که نمی توانستند " خوبی های" چون: اتمر، رحیم وردک، فاروق وردک، زاخیل وال وغیره داشته باشند، كه به راحتی قبول گردیدند . آنها در فریب و دغل بازی، دست هاي تواناتري داشتند ، و هر کسی دیگری هم (نه تنها از مليت پشتون) که بتواند به مثابه آنها در فریبکاری و نیرنگ لایق، توانا و شایسته باشد، مورد تایید مجلس نمایندگان رژیم پوشالی، ارتجاع ميهن فروش و اربابان امپرياليستي شان قرار خواهد گرفت.
درمورد احدی باید گفت که وی با خوشنودی کامل رد خود را از سوی مجلس نمایندگان پذیرفته است، چون خودش میدانست که چه کسانی باید از لست کابینه اخراج گردند. روزنامه "نخست" (راجستر شده در وزارت عدليه دولت مزدور) در این مورد در شماره 246 خود مینویسد: "رد احدی... درحالی است که هم اکنون آقای احدی از مشاورین نزدیک رئیس جمهور برای تهیه ی طرح های کنفرانس لندن است و در آینده نیز پستی برایش در نظر گرفته خواهد شد."
هفته نامه "مشارکت ملی" ( راجستر شده در وزارت عدليه دولت مزدور و ارگان نشراتی حزب وحدت اسلامی) در شماره 345 خود، در مورد لست دوم وزراء پیشنهادی که به روز دوشنبه 26 جدی، به مجلس نمایندگان معرفی گردید، می نگارد: "دومین دور پروسه رای دهی به وزرای پیشنهادی کابینه، در حالی به پایان رسید که از هفده وزیر پیشنهادی، تنها هفت وزیر رای اعتماد مجلس نمایندگان (ولسی جرگه) را بدست آوردند."
"در پی رد صلاحیت 17 وزیر پیشنهادی از مجلس نمایندگان در روز شنبه 12 جدی، 17 کاندید وزیران جدید جهت اخذ رای اعتماد از سوی رئیس جمهور کرزی به مجلس نمایندگان معرفی گردیدند که بازهم بیش از شصت در صد از وزیران پیشنهادی نتوانستند رای اعتماد بدست آورند. در جلسه ای که روز شنبه جهت دادن رای اعتماد دایر شده بود، از میان 17 وزیر پیشنهادی، تنها 7 وزیر به دریافت رای اعتماد موفق شدند."
شایان ذکر است که در جریان پروسه رای دهی روز شنبه، مجلس نمایندگان همزمان با رای گیری درباره صلاحیت های وزیران "قانون سرپرستی وزارت خانه ها" را هم با دو ثلث آراء از مجموع آرای نمایندگان مجلس تصویب کردند که بر اساس آن، هیچ وزیری نمی تواند بیش از یکماه، به عنوان سرپرست وزارت در کرسی بماند. مجلس به اصطلاح نمايندگان به روز دوشنبه 28 جدی، تعطیلات 45 روزه اش را آغاز كرد درحاليكه سرنوشت ده وزارتخانه در ابهام قرار گرفت.
روزنامه مذكور در چند پاراگراف بعد ادامه می دهد: "جالب این است که برخی از نمایندگان پارلمان داد می زنند که به نامزد وزیرانی که از سوی جنگسالاران معرفی شده است رای نمی دهند، اما باز هم از همین پارلمان عبدالهادی ارغندیوال که از سوی حزب اسلامی معرفی شده بود، رای اعتماد گرفت!"
کرزی برای بار دیگر باز هم کسانی را در اطرافش جمع نمود که بصورت ماهرانه می توانند به چاکری و دفاع از رژیم پوشالی بپردازند و مردم عامه را بسوی قهقرا ، فقر اقتصادی – سیاسی – فرهنگی سوق دهند. رژیم دست نشانده این بازی را برای مخشوش کردن اذهان توده ها و دور نگهداشتن آنها از موضوعات اصلی، به راه انداخته است و مردم ستمديده افغانستانی باز شاهد تشديد هرچه بيشتر بدبختی ها، تجاوزات جنسی، جهالت، قتل عام ها، وغیره خواهند بود.
جوانان آزادیخواه این سرزمین باید به نقش فریبنده رسانه های وابسته رژیم پوشالی پی ببرند. طوریکه دیده میشود اين رسانه هاي به اصطلاح مستقل، اين ستايشگران دموكراسي امپرياليستي امريكائي حرفي هم از اشغال كشور و اسارت مردم توسط نيروهاي تجاوزگر امپرياليستي ندارند. آنها بيشرمانه تلاش دارند ، جدال هاي كه بين خائنين ملي و مرتجعين ميهن فروش بر سر به حراج گذاشتن كشور ومنافع ملي جريان دارد ، بنام دموكراسي و آزادي مطبوعات، توده ها را تحميق و از واقعيت ها دور نگهدارند. سیاست های ماکیاوالی و کاذبانه امپریالیست های امریکايي و متحدینش، کرزی و چاکرانش، سیاست هایست ضد مردمی ، ضد استقلال و ضد آزادي.
بنابرین "جنبش انقلابي جوانان افغانستان" از مردم غيور و آزدايخواه و تمامي جوانان افغانستانی، بخصوص جوانان آگاه و روشنفكر می خواهد تا ماهيت ضد آزادي و ضد مردمي رسانه هاي به اصطلاح آزاد را كه در خدمت بازي هاي سياسي رژيم دست نشانده براي منحرف ساختن توجه مردم از ضرورت عمده جامعه يعني مبارزه در راه آزادي كشور، قرار دارند، افشا نموده و با خنثی ساختن اين توطئه ها آگاهانه و دليرانه در راه آزادي كشور از چنين وضعيتی، گام بردارند.
|