به یاد جانباختگان 24 حوت هرات
مقاومت ملی مردمی و انقلابی خویش را مستحکم نماییم

‹‹ استعمار گران و امپرِيالِيست ها دست در دست حکام خودکامه و ستمگر براِي حفظ و تداوم اسارت خلق ها و بقا و دوام نظام ضد انسانِي مبتنِي بر سلطه استعمار و امپرِيالِيزم و استثمار توده هاِي زحمتکش ، همراه با اعمال شوونِيزم بر اقوام و ملِيت هاِي تحت ستم وتحمِيل اسارت بر زنان، به بِيرحمانه ترِين شِيوه هاِي سرکوب و ددمنشانه ترِين وِيرانگرِي ها و قتل عام ها متوسل شده اند. ›› ( اعلاميه جنبش انقلابي جوانان افغانستان )
يکي از صفحات خونين تاريخ افغانستان، قيام توده يي 24 حوت 1358 توده های هرات است. دراین روز توده های شهر و روستاهای اطراف هرات علیه رژیم کودتائی مزدورسوسیال امپریالیستهای شوروی دست به قیام زده و نفرت وانزجارخویش را به تمام دنیا نشان دادند. اگر چه خون 25000 جانباختگان راه آزادی واستقلال توسط خائینین ملی غصب گردید و توسط جنایتکاران مزدور سوسیال امپریالیزم شوروی به شدت و خونین ترین شکلش سرکوب شد اما قیام برعلیه سوسیال امپریالیستهای شوروی و دولت مزدوروقت ادامه یافت.
توده ها که از ظلم و تعدی، استبداد واختناق، رنج ومشقت رژیم کودتائی به تنگ آمده بودند بتاریخ 24 حوت 1358 با دستانی خالی درشهر هرات علیه رژیم وقت دست به قیام زدند. شهریان هرات و مردمان روستاهای اطراف شهرقادرشدند تا درهمان ساعات اولیه قیام بیشترین نقاط و ساحات تحت کنترول رژیم را فتح و ازدست عوامل خونخوار رژیم بیرون کنند.
هنگامیکه فرقه عسکری دولتی (" فرقه - 17 پیاده ") از درون متلاشی شد و قیام کنندگان درون فرقه نیز با توده های قیام کننده یکجا شدند درآن لحظه به خوبی دیده میشد که به غیراز چند نقطه مهم شهر مانند قومندانی امنیه هرات و محبس، تمامی شهر درکنترول قیام کنندگان قرارگرفته بود.
رژيم ددمنش و خونخوار همراه با ارباب سوسيال امپرياليستي اش به شدت عليه اين قيام عکس العمل نشان دادند. طي دو روز متوالي شهر و روستاهاي اطراف آن توسط طيارات مربوط به قواي هوائي رژيم و همچنان طيارات قواي هوائي " شوروي " که از ميدان هاي هوائي آنسوي مرز هاي شمال افغانستان پرواز مي کردند، بمباران گرديد. ده ها هزار نفر از توده هاي قيام کننده در اين بمباران ها جان باختند و يا زخمي شدند . تنها رقم جان باختگان به مرز 25000 نفر رسيد. هيچ کوچه و محله شهرهرات و هيچ قريه و روستاي اطراف آن از سهيم بودن در اين قرباني عام بي نصيب نماند .
اما کشته ها بخاک سپرده مي شدند، زخمي ها از عرصه کارزار بيرون برده مي شدند و قيام ادامه مي يافت. دشمن زبون که از دد منشي و خونريزي گسترده نتيجه اي نگرفت، حيله اي براه انداخت و با استفاده از آن فرقه عسکري را به محاصره کشيد، به درونش نفوذ کرد و قيام کنندگان در آنجا را سرکوب نمود. از دست رفتن فرقه عسکري ضربه سختي به قيام وارد نمود و شکست آنرا رقم زد.
حیله گران مزدور، پس از سرکوب قیام فرقه، هزاران تن از اهالی شهر و روستا ها را که با بیخبری از اوضاع، برای قیام کنندگان غذا و سائر مایحتاج شان را تامین میکردند، دستگیرنمودند.
وقتي آفتاب روز 26 حوت غروب کرد، آفتاب قيام 24 حوت نيز غروب کرده بود. اين غروب گلگون رنگ، روز ها و شب هاي خونيني در پي داشت. دشمن زخم خورده در پي انتقام گيري بر آمد. اهالي شهر هرات و روستاهاي اطراف دسته دسته دستگير شدند، گروه گروه به قتل رسيدند و در گورهاي دسته جمعي در زير خاک مدفون گرديدند.
قيام به شکست انجاميد، اما مقاومت به شکل ديگري ادامه يافت؛ ولي اصولي ادامه نيافت و در جهت اميال اساسي توده ها پيش نرفت. وقتي سال ها بعد، رژِيم سرکوب کننده قيام 24 حوت و قاتلان چند ميليون از مردمان اين مرز و بوم فرو پاشيد و " قهرمانان مقاومت " قدرت را از بقاياي آن تحويل گرفتند؛ خون هاي ريخته شده ميليوني توده ها را به فراموشي سپردند و قاتلان آنها را در بدل تحويل گيري قدرت مورد عفو قرار دادند. آنها به ادامه اين خيانت عظيم شان، خيانت هاي ديگري مرتکب شدند. در دوران حاکميت ارتجاعي و ضد انساني آنان، آنچنان جناياتي به وقوع پيوست که جنايات سوسيال امپرياليست هاي شوروي و نوکران  شان را در اذهان کمرنگ ساخت. اين " قهرمانان " خائن به عرصه اي که قهرماني هاي شان را مديون آن بودند، سر انجام خود به جنگجويان زير رکاب متجاوزين واشغالگران ديگري مبدل گرديدند و يکبار ديگر اين مرز و بوم و مردمان آن فاقد استقلال و آزادي ملي حتي ظاهري شدند.
مجمع عمومي خائنين ملي " خلقي – پرچمي " ، جهادي و طالبي اي که " دولت جمهوري اسلامي افغانستان " نام دارد ، با اتکا به قوتهاي نظامي و حمايت هاي سياسي و اقتصادي اربابان اشغالگر و غير اشغالگر شان، " قانون " وضع مي کند و نام انرا " منشور مصالحه و آشتي ملي " مي گزارد تا خائنين ملي و جنايتکاران شامل در ارگان هاي مختلف قدرت خود را، از لحاظ سياسي و قضائي غير قابل تعقيب و غير قابل مجازات اعلام کند. 
اکنون در ادامه و در پروسه همين خيانت هاي جاري، آنهائيکه ادعا دارند محصلان استقلال افغانستان از چنگال سوسيال امپرياليست هاي شوروي و نوکران شان هستند؛ آنهائيکه کل افتخارات مقاومت عليه سوسيال امپرياليست ها و مزدوران شان را به خود منسوب ميدانند، آنهائيکه به ياد قربانيان قيام 24 حوت " تپه شهداء " ايجاد مي کنند و هنوز هم از افتخارات اين قيام مي خورند؛ با بيشرمي و بي آبرويي کامل سياسي، دست در دست سائرهمقطاران قاتل و جنايتکار شان مي گزارند و با آنها اتحاد سياسي بر قرار نموده زیرچتر امپریالیزم لجام گسیخته دیگری میخزند و دوشادوش امپریالیستهای اشغالگرامریکایی بر استقلال وآزادي این سرزمین و مردمان آن حمله ورمیشوند تا چند صباحی به حاکمیت سبعانه خویش ادامه دهند.
اما مردم، جانباختگان خود را فراموش نمي کنند. بگذار خائنين ملي و دشمنان مردم هر قدر مي توانند در حق توده ها وجانفشاني هاي آنها جفا و خيانت روا دارند ! روز انتقام فرا خواهد رسيد !

جنبش انقلابی جوانان افغانستان --- دسته هشت مارچ زنان افغانستان
24 حوت 1387