ارتجاع مانعی در کار اجتماعی زنان

گرچه امپریالیستها به رهبری امپریالیزم امریکا از همان آوان تجاوز واشغالگری به افغانستان با بوق وکرنا صحبت از "  آزادی " زنان افغانستان نموده ورژیم  مزدور هم دراین زمینه پرحرفی هایی کرده است، تمام این حرفها وشعار ها ی توخالی بمنظور منحرف نمودن زنان از مبارزه انقلابی است .
مدت شش سالی که از عمر رژیم دست نشانده میگذرد، هیچگونه تغییر اساسی در وضعیت زنان در جهت رسیدن به آزادی بوجود نیامده، بلکه روز به روز وضعیت شان به وخامت گرائیده و کوشش گردیده تا زنانی که وارد کار اجتماعی شده وازخانه بیرون آمده اند دوباره به خانه بر گردند. این ستم ریشه در نظام استثمار گرانه وستمگرانه حاکم، که عمدتا توسط اشغالگران و رژیم دست نشانده نمایندگی میگردد، دارد . چنانچه  تاحال چندین خبرنگار زن به قتل رسیده و صد ها زن و دختر که به کارهای اجتماعی و یا فرا گرفتن تحصیل مصروف هستند اند اخطار دیده اند. بطور مشخص واضح گردیده که اراکین بلند پایه دولتی در این زمنیه ها دست داشته و از حمایت رژیم نیز برخوردار اند.
گزارش رسیده از هرات حاکی از آنست که نیلوفر حبیبی خبرنگار تلویزیون هرات ومتعلمه صنف دهم لیسه گوهرشاد به تاریخ 25 ثور1387 از قسمت زیارت درد دندان با کارد و تفنگچه تهدید گردیده و او را جبرا به موتر سوار نموده و درقسمت تلویزیون هرات او را پائین انداختند و دستش  را با کارد زخمی نموده او رااخطار دادند که دیگر به تلویزیون کارنکند. خانم حبیبی اعتنائی به اخطار و زخمی شدنش نکرده و موضوع را با مقامات دولتی درمیان گذاشت. اما مقامات با بی اعتنائی از کنار این حادثه گذشته اند. در نهم جوزای 1387 از طرف صبح زود به دروازه خانه اش تک تک میشود، زمانیکه دروازه خانه را باز میکند زنی را می بیند. پرسان میکند که چه میخواهید؟ میگوید یک گیلاس آب. زمانیکه دختر بر میگردد از پشت سر شال را به دهانش می اندازد و همراه با یک مرد محکم دهانش رامی بندد و بعدا با چاقو شکمش را پاره نموده و بین خانه اش می اندازند و نامه اخطاریه نیز بین خانه انداخته و فرار میکنند. فامیلش او را به شفاخانه انتقال میدهند و تا کنون ( 20 / 3 / 1387 وضعش وخیم است.
دختر زیاد بی بضاعت میباشد و هیچگونه خصومت شخصی و فامیلی هم با کسی ندارد. طبق معلومات گرفته شده، سید حسین انوری والی هرات با رئیس رادیو تلویزیون هرات مخالفت دارد و چندین مرتبه اقدام به برکناری اش نموده ولی نتوانسته که او را برکنار نماید. حتی یکروز او را سیلی هم زده است. این مخالفت ها سبب شده که آقای انوری تصمیم به مختل کردن برنامه های تلویزیون گرفته و میخواهد که از این طریق خبرنگاران وهمکاران تلویزیون و بخصوص زنان را تهدید نموده و مانع رفتن شان به تلویزیون شود. به همین سبب دو دختر دیگر که در تلویزیون کار میکنند نیز تا حال چندین مرتبه اخطار دیده اند.
اراکین بلند پایه دولتی با اینچنین تهدیداتی از یکطرف میخواهند حریفان شان را بزنند و از طرف دیگر میخواهند تا عده ای از زنان را دوباره در چهاردیوارخانه محبوس نمایند.
امپریالیستهای اشغالگر و رژیم دست نشانده مهر سکوت بر لب زده و با این سکوت پشت سر جنایتکاران ایستاده اند. همین امر سبب شده که جنایتکاران مرتکب جنایت بیشتری گردیده وتمامی اهداف شوم شان را پیاده نمایند.
خشونت و تهدید علیه زنان به اشکال گوناگون در جامعه رشد وگسترش یافته است. این امر سبب میگردد که زنان بخاطر حفظ جان شان در چهاردیواری خانه بمانند و از پرداختن به کارهای اجتماعی منصرف شوند. ستم  بر زنان چه به اشکال خشونت آمیز و چه به شکل های به اصطلاح غیر خشونت آمیز امری نیست که خود بخود از میان برود. این اشکال ستم زمانی از میان میرود که زنان رسالت تاریخی خویش را درک نموده و در مبارزه انقلابی علیه قوای اشغالگر و سرنگونی رژیم  دست نشانده متحدا دوشادوش مردان گام بردارند.
خشم زنان را بمثابه نیروی قدرت مندی در امر انقلاب رها کنیم!