باند طالبان و یک جنایت ددمنشانه دیگر

یکی از جوانب ضد انسانی و جنایتبار جنگ های خانمانسوز ضد مردمی در افغانستان، پامالی دد منشانه و حیوان صفتانۀ حقوق فردی و اجتماعی زنان در جریان آنها است که توسط تمامی باند های در گیر در این جنگ ها با بیرحمی و قساوت زاید الوصفی به عمل می آید. هیچ یک از دار و دسته های شامل در جنگ های جاری از دید گاه ها و عملکرد های انسانی در رابطه با حقوق زنان برخوردار نیستند. این دیدگاه ها و عملکرد ها کارکرد دایمی و مداوم دارند، اما در جریان درگیری ها و برخورد های نظامی با تمامی ویژگیها و زشتی های کراهت آور خود نمایان می گردند. تجاوز بر زنان و اختطاف و قتل آنها در جریان درگیری ها اموری اند معمولی و هیچ یک از باند های شامل در جنگ ها از مبادرت به آنها ابایی ندارد.
به ادامۀ این جنایات، چندی قبل، تقریباً صد و پنجاه نفر از اهالی غیر نظامی ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان، توسط تفنگچی های درنده خوی دارۀ جاهل و بی معرفت طالبان قتل عام گردیدند که بیشتر از نصف آنها را زنان و کودکان تشکیل می دادند. وقوع این جنایت آفتابی توسط منابع مختلف داخلی و خبر رسانی های خارجی و حتا سازمان های دفاع از حقوق بشر تایید گردیده و مورد تقبیح قرار گرفت. اما ملا عمر" امیر المومنین" طالبان ، شخصاً حاضر شد با دیده درایی تمام و وقاحت کم نظیر دست به انکار بزند و با کلام بی عفت و صدای بی عزت خودش اعلام نماید که اصلاً چنین " حادثه " ای رخ نداده است. این دروغ شاخدار نشانه ای است از سقوط اخلاقی و فساد معنوی هولناک " امارت اسلامی " که حتا " امیر المومنین آن از بهم بافتن دروغ های
کاملا آشکار شرم ندارد و خجالت نمی کشد.  
قتل عام زنان و کودکان و پیر مردان غیر نظامی یکاولنگ، اولین تحفۀ " تشدید تعزیرات" سازمان به اصطلاح ملل متحد علیه رژیم طالبان است و به یقین آخرین آن نخواهد بود. این زهر مقاتل پیچیده شده در زرورق " برنامۀ صلح " که از طرف قدرتمندان حاکم بر جهان، بنا به دلایل و انگیزه های مختلف، برای افغانستان تجویز شده است، آتش جنگ های خانمانسوز ارتجاعی را بیشتر از پیش دامن میزند. در این نسخۀ کشنده از تحریم نظامی یکجانبۀ رژیم طالبان صحبت به عمل می آید و این هیچ نیست مگر تحریک و تشویق داره های نظامی مخالف طالبان برای تحرکات نظامی بیشتر و آنهم در حالیکه برای تطبیق عملی تحریم نظامی " امارت اسلامی " هیچ گونه ضمانت اجرایی و ترتیبات عملی در نظر گرفته نشده است. لذا نتیجۀ عملی این " برنامه برای صلح" که هم اکنون سریعاً خود را نمایان گردانیده است، غیر از گسترش بیشتر از پیش آتش جنگ های خانمانسوز جاری در افغانستان دوام و توسعۀ قتل و غارت و آوارگی توده های مردم، منجمله کودکان و زنان، چیز دیگری نخواهد بود.
چنانچه جلو " شطرنج بازی" های قدرت های یغماگر جهانی و حرکت مهره های آلت دست آنها بر صحنۀ افغانستان گرفته نشود، باز هم شاهد نمونه های بیشمار قتل عام ها و غارتگری های دد منشانه و دوام فلاکت و فقر و آوارگی کشور و مردمان کشور، به ویژه زنان، خواهیم بود. طریقۀ واحد برآورده ساختن این مامول عادلانه، برچیدن کامل بساط قدرت های چپاولگر و مهره های وطنی آنها از کشور و تامین حقیقی آزادی و دموکراسی و عدالت اجتماعی برای همۀ توده های مردم، بشمول زنان، است.
" دسته هشت مارچ " به مثابۀ دسته ای متشکل از زنان افغانستانی، ضمن  یاد بود از شهادت زنان یکاولنگی و سایر زنان و مردان و کودکانی که قربانی خونخواری های داره های نظامی به ویژه دارۀ کور دل و تاریک اندیش طالبان گردیده اند، یکبار دیگر تعهد استوارانه اش را در راه مبارزه بخاطر تامین کامل حقوق حقۀ زنان در مسیر مبارزاتی انقلابی برای ایجاد جامعۀ فارغ از هر نوع ستم طبقاتی و ملی و جنسی، اعلام می نماید. ما همۀ زنان مبارز را به پیوستن به این صف مبارزاتی و همۀ مردان مبارز را به حمایت از  این صف دعوت می نماییم.

مرگ بر باند های زن ستیز طالبی و غیر طالبی !
زنده باد مبارزات حق طلبانۀ زنــــــــــــــــــــــا ن !

" دسته هشت مارچ" 
دهم دلو 1379 *