ستم برزن منشأ مادي دارد

اگر به تاریخ جامعه بشری نظر به اندازیم بعد از دومین تقسیم کار اجتماعی را مادر سالاری از بین رفت و پدر سالاری جا گزین مادر سالاری شد.زنان جنس دوم محسوب شد، آنچه كه زنان را در حصار زنجیر مضاعف نگهداشته به ناگهان و اتفاقی به وجود نیامده دارای علت های تاریخی مشخص و معینی است. به وجود آمدن ابزار پیش رفته تکامل کشاورزی و دامپروری، اهلی کردن حیوانات، در نتیجه همین پیشرفت ها بود که محصول اضافی تملک خصوصی به میان آمد. زن در مقایسه با کار مرد در کسب نان اهمیت خود را از دست داد. کار مرد همه چیز بود و کار زن جزئی ناچیز را تشکیل می داد. در شرایط فعلی هم مشکلات زیادی دامنگیر زنان است و رژیم که سخن از آزادی زنان و حقوق زن می زند. در اصل یک رژیم ضد زن است. رژیم دست نشانده حاکم که برای حفظ منافع خویش قشر کوچکی از زنان خائین پیشه را در پارلمان و وزارت امور زنان و بعضی ادارات دولتی جا داده تا که به مردم دنیا وانمود کند، که در افغانستان دمکراسی وجود دارد. و حقوق مرد و زن مساوی است. در حالیکه حقیقت این طور نیست قانون خانواده(قانون احوالات شخيصه اهل تشيع) برای زنان توسط مجلس پوشالی افغانستان تصویب شد و توسط کرزی به امضاء رسید. این قانون ضد زن، زنان افغانستان را به برده تمام عیار مردان مبدل میکند.
کشمکش و جنگ و جدل میان نیرو های اشغالگر غارت چپاول و آواره شدن مردم باعث گردیده که زنان در ردیف اول قربانیان قرار گیرند. روزی نیست که در هر ولایت تجاوز بر زنی صورت نگیرد. از زمان تجاوز امپریالیزم امریکا طی سال گذشته 1387 در کشور 6258 قضیه خشونت علیه زنان در وزارت امور زنان ثبت شده است. نیروی اشغالگر در بعضی از ولایت های کشور ما در عملیات های جنگی بالای خانه های مردم حمله ور میشوند و بالای زنان تجاوز می کند. اطفالی که از مادران شان دفاع می کند آنها را با سگ های درنده از بین میبرند.
با این همه
 مشکلات که داریم ما زنان باید در قدم نخست مبارزه علیه نیروی متجاوز را آغاز کنیم. در قدم دوم سطح دانش خویش را بلند ببریم کار کنیم نانخوار مردان نباشیم و افکار انقلابی داشته باشیم یگانه راه رهایی از ستم مبارزه براي بيرون راندن نيروهاي اشغالگر وسرنگوني رژيم دست نشانده مي باشد.

فتانه