فساد در داخل پوهنتون ها

حماسه کوهستان
27 جوزای 1388

گزارشی را که اینک  تقدیم میکنم عبارت از فساد درون دانشگاه کابل است. چیزی را که یک تعداد از محصلین بدان پی برده اند.
جریان بدین قرار است : زنی که محصل دانشگاه .... میباشد برای اینکه نمرات بالایی از استادان اخذ نماید و یا اینکه ازهمصنفی های پسرش در هنگام امتحان کمک بگیرد دختر خود را به فاکولته میاورد. ازیک طرف دختر خود را درمیان چند نفر ازهمصنفی هایش که با وی همکاری هایی به ارتباط درسی دارند رها میکند و ازطرفی دیگر خودش بصورت تنهایی به دیدن استادان به داخل اداره پوهنحی میرود. جالب اینجاست که امتحانات 20 فیصد پوهنحی شروع گردیده و درهنگام برگزاری امتحان نه تنها استادان مانع نقل وی نمی شوند بلکه هرجا مشکلی داشته باشد همصنفی های پسرش به او کمک میکنند یعنی نقل میدهند. بعد از ختم امتحان استادان بالا ترین نمره را یعنی بیشتر از ارزش ورق امتحانش به او میدهند. این شیوه سبب گردیده که زن هرروزبیشتر از گذشته تشویق شود ودست به فعالیت های دیگری به شمول تن دادن به مسائل جنسی بزند و بدین صورت همیشه درصدر جدول قرارگرفته و با بالاترین نمره درمیان فاکولته مشهورشود.
اینکارحساسیت یک تعداد ازمحصلین را برانگیخته است اما متاسفانه همانطوریکه همه میدانیم جنبش دانشجویی دردرون دانشگاه ها وجود ندارد ، اتحاد عمل مبارزاتی از میان محصلین رخت بربسته است و یک نوع بی باور و بی اعتقادی درمقابل جامعه و افراد جامعه برای محصلین دست داده است.محصلین غیر از ینکه تاسف بخورند کار دیگری انجام داده نمیتوانند. جوانان فقط یاد گرفته اند که درمقابل تمامی مصائب و مشکلات بگویند:" به من چه؟" ویا اینکه گریز اززیر بار مسئولیت فردای جامعه اختیارکرده اند.
ما زنان منصوب به دسته هشت مارچ زنان افغانستان تاکید میکنیم تا بخاطر ریشه کن کردن فساد اجتماعی باید پایه های دولت پوشالی را واژگون سازیم واین کار زمانی صورت میگیرد که حرکت جانانه ائی درمقابل نیروهای متجاوز اشغالگرامپریالیستی برداریم و با طرد تجاوز اشغالگران و فروپاشی نظام فرتوت حاکم در راه تامین دولت سکولار مردمی گام های ارزنده بگذاریم.
بگذاربه کسانیکه بی شرمانه زیر چترحمایت متجاوزین اشغالگرفرو رفته اند بگوییم که توده های ستمدیده مردم را نخواهید توانست فریب داد بلکه توده های رنجدیده این دیار با وقار کامل دور محور مقاومت ملی مردمی وانقلابی گرد خواهند آمد.
زنی را که درین مقاله ازآن نام برده ام خود نیز گوشه ائی بسیار کوچکی از قربانیان تجاوز جنسی در افغانستان است. این حالت نه تنها در درون دانشگاه ها بلکه در گوشه و کنار کشور مشهور و هویداست.
سوال: چه کسی مقصراست؟ و چرا عده ائی اززنان کشور به چنین اعمالی دست میزنند؟ و راه نجات  ودرمان این فساد ها چه میباشد؟
در وهله اول مقصر اصلی نظام حاکم اجتماعی ، فقر وفلاکت توده های ستمدیده این دیار و درقدم دوم شعور سیاسی و حاکمیت شوونیزم غلیظ مردسالاری درکشور است.
دختران جوان دراکثریت دانشگاه های کشور تحت فشار چنین ستمی قرار گرفته اند ، درفاکولته انجینیرهرات نیز چنین اعمالی بسیار زیادتر اتفاق افتاده و درکتاب دولت دست نشانده به ثبت رسیده است. دختران ازطرف استادان فاکولته تحت فشارهای روانی فوق العاده شدید قرارمیگیرند و استادان از سکوت مطلق ویا  سکوت نسبی دختران انتهای سوء استفاده را میکنند. این شیوه تسلط نظام حاکم ، زنان ستمدیده کشور را در معضله خاصی قرارداده است و آنها با تن دادن به خواهشات مردان ، علی الخصوص استادانی که فاقد بینش سیاسی میباشند توانسته اند فاکولته را به پایان برسانند.
اینک میگویم چرا عده ائی اززنان کشور در درون محلات آکادمیک به چنین اعمالی دست میزنند؟ هویداست که درباره جامعه ائی که استقلال و آزادی آن به یغما برده شده ، مردمان آزادیخواه آن درقید اسارت نیروهای 37 کشور امپریالیستی و درراس امپریالیزم لجام گسیخته امریکا قرار گرفته اند وازطرف دیگر با شوونیزم غلیظ مردسالاری و پدرسالاری درجامعه وخانواده قرار دارند وبااینکه به ازدواج های اجباری تن داده اند و از طرف دیگری تحت فشار اقارب و خویشاوندان خود قرارمیگیرند.
عده ائی از زنان ستمدیده را وادار ساخته است تا با تن دادن به مسائل جنسی اولا خواهشات کشته شده درونی خود را با هزاران ترس و لرز اقناع نمایند ودرمقابل به اخذ نمره بالا از طرف استادان نائل آیند. ودر آخر به این سوال برمیخوریم که :
راه نجات ازین فساد دامن گیر اجتماعی چه میباشد؟؟؟
بله :
زنان ستمدیده افغانستانی و دانشجویان جوان ما باید به این نکته از درک برسند که راه نجات در تسلیم شدن درمقابل شوونیزم مرد سالاری، تن دادن به انقیاد و بردگی و سرتسلیم فرود آوردن به نظام منحط پوشالی رژیم دست نشانده ، نمی باشد.
راه نجات مردمان کشور برپائی یک مقاومت جانانه درمقابل امپریالیستهای اشغالگر ، فرو پاشی دولت دست نشانده و برپائی نظام نوین اجتماعی که بتواند منافع اکثریت را تامین نماید میباشد.
باید درتصمیم خود مصمم باشیم وگرنه ، نه تنها خود بلکه اولاد آینده خود را به مصیبت بدتر ازین دچار خواهیم کرد. باید قدم های استوار برداشت ، باید به بسیج فشرده زنان و دختران کوشید ، باید آگاهی انقلابی را درمیان مردم برده ، باید شهامت به خرج داد و ودرمقابل کسانیکه میخواهند ظالمانه حاکمیت کنند و زنان ستمدیده را درانقیاد خود درآورده اند ایستادگی کرد. باید به تمامی آنانی که میخواهند شخصیت های اجتماعی کشور را به بیراهه بکشند ، گوشزد نمود که دسته هشت مارچ زنان افغانستان ازدرون همین مردم ستمدیده سربلند کرده و ازدرون کشور به مبارزه پیگیر وهمه جانبه آغازنموده و درین راستا میکوشد تا هرچه شتابنده تر ، کوبنده ترو گسترده تر قدم های ثابت و استوارخود را برای محو نظام حاکم وطرد تجاوز بردارد.
خشم زنان  را به مثابه نیروی قدرتمندی درراه انقلاب رها کنید.