اعلامیه مشترک " جنبش انقلابی جوانان افغانستان " و " دسته هشت مارچ زنان افغانستان " به مناسبت تقبیح پنجمین سالروز تجاوز امپریالیست های امریکایی و متحدین شان بر افغانستان

به پیش در راه
شکلدهی و شگوفایی هر چه بیشتر و وسیع تر
مقاومت ملی مردمی و انقلابی

با فرارسیدن هفت اکتوبر 2006 ، پنج سال از آغاز تجاوزگری و اشغالگری امپریالیست های امریکائی و متحدین شان بر افغانستان می گذرد . آنها واقعه 11 سپتامبر 2001  در امریکا را به مثابه روکش و بهانه ای برای حمله بر افغانستان و آغاز کارزار زورگویانه امپریالیستی شان برای اشغال و کنترل مستقیم کل منطقه ، مورد استفاده قرار داده و شام هفتم اکتوبر 2001  افغانستان را مورد حمله قرار دادند . هدف این حمله و تجاوز ، از میان بردن پایگاه های القاعده در افغانستان و کشتن و یا دستگیری اسامه بن لادن و همچنان سرنگونی رژیم طالبان بمثابه رژیم حامی القاعده اعلام گردید . اما هدف اساسی این یورش سبعانه ، اشغال افغانستان و لگد مال کردن کامل استقلال و آزادی این کشور و مردمان آن و تبدیل کردن آنها به یک کشور مستعمره و مردمان تحت انقیاد مستقیم بود .
با گذشت پنج سال از هفتم اکتوبر 2001 ، دیگر به روشنی هویدا گردیده است که سردمداران هیئت حاکمه امریکا ، مدت ها قبل از وقوع حادثه یازده سپتامبر 2001 ، برای تجاوز و لشکر کشی به افغانستان نقشه کشیده و تدارک می دیده اند . امروزه تقریبا نیمی از نفوس خود امریکا و جمع کثیری از مردمان سائر کشور ها ، با توجه به دلایل و شواهد روشن ، به این عقیده رسیده اند که حادثه یازده سپتامبر صحنه سازی ای بوده است که مقامات کشوری و لشکری امریکایی در نمایش دادن آن سهیم بوده اند تا از آن به عنوان یک " پرل هاربر جدید " استفاده نمایند . در جریان جنگ جهانی دوم ، حاکمان امریکائی عمدا اجازه دادند که قوای جاپانی به آسانی پایگاه نظامی امریکا در " پرل هاربر " را مورد حمله قرار داده و قوای چند هزار نفری امریکایی مستقر در پایگاه مذکور را قتل عام نمایند ، تا جو و فضای مناسب برای اعلان جنگ علیه جاپان به وجود بیاید . اینک که مدت پنج سال از آغار کارزار تجاوز گرانه و اشغالگرانه امپریالیست های امریکایی و متحدین شان ، که نام " جنگ ضد تروریزم " بر آن نهاده اند ، می گذرد ، دیگر به روشنی ثابت گردیده است که جنگ بعد از " پرل هاربر دوم " به مراتب طولانی تر از جنگ بعد از " پرل هاربر اول " خواهد بود . گرچه سومین جبهه این جنگ ، پس از افغانستان و عراق ، همین چندی قبل در لبنان گشوده شد ، اما هنوز جبهات زیادی ناگشوده باقی مانده است . این در حالی است که در جبهات افغانستان و عراق نیز جنگ خاتمه نیافته ، بلکه بیشتر از پیش تشدید گردیده است . امپریالیست های امریکایی و متحدین شان برای کل منطقه نقشه های جدیدی در سر می پرورانند که پیاده کردن عملی آن ها تمامی مردمان و کشور های منطقه را بخاک و خون می کشاند .
ولی اکنون دیگر عملا ثابت شده است که متجاوزین و اشغالگران امپریالیست و دست نشاندگان شان شکست ناپذیر نیستند . در طول پنج سال گذشته بطلان افسانه شکست ناپذیری آنها ثابت گردیده است . دیگر به خوبی روشن گردیده که مشکل مردمان منطقه و منجمله مشکل مردمان افغانستان این نیست که آنها قادر به مقاومت در مقابل قوت های مهاجم مدرن و مجهز و خونریز نیستند . این مقاومت در افغانستان ، عراق و لبنان همچنان ادامه دارد . اما مشکل این هست که این مقاومت ، یک مقاومت شدیدا ارتجاعی و واپسگرایانه است . چنین مقاومتی گرچه ممکن است سال های سال ادامه یابد و تحقق نقشه های اشغالگران را با مشکل مواجه سازد ، اما دورنمای پیروز مندی برای ان نمی توان متصور گردید . اولا چنین مقاومتی قادر نیست اشغالگران را از کشور های منطقه و افغانستان اخراج نماید . ثانیا چنانچه به فرض محال چنین سرانجامی نیز پیدا نماید ، در نهایت شکل مستعراتی سلطه امپریالیستی به شکل نیمه مستعمراتی یا نو مستعمراتی تبدیل می گردد و بازهم مشکل اساسی مردمان افغانستان و منطقه بحال خود باقی میماند .
هم اکنون نیاز عمده مردمان افغانستان و مردمان منطقه ، مقاومت علیه اشغالگران و دست نشاندگان شان است . اما این مقاومت باید یک مقاومت ملی مردمی و انقلابی باشد تا خونبهای مبارزات حماسی توده ها ، مثل مقاومت های ضد انگلیسی و ضد سوسیال امپریالیستی مردمان ما ، به هدر نرفته و به پای استثمارگران و ستمگران بومی و باز هم در نهایت به پای امپریالیست ها نریزد و توده های مردم بازهم چیزی جز محرومیت ، فقر و در یک کلام تحمل استثمار و ستم نصیب دیگری نبرند .
" جنبش انقلابی جوانان افغانستان " و " دسته زنان هشت مارچ " یکبار دیگر اعلام می نمایند که مقاومت علیه اشغالگران امپریالیست و دست نشاندگان آنها ، حق و مسئولیت وطنی  و ملی مردمان افغانستان است . ما اعلام می کنیم که مبارزات مان را در مسیر مقاومت ملی با بنیاد مردمی و جهتگیری انقلابی به پیش خواهیم برد و یکجا با سائر نیروهای مردمی و انقلابی افغانستان به پیش خواهیم رفت . یقین کامل د اریم که چنین مقاومتی قادر خواهد بود نه تنها اشغالگران را ار کشور اخراج کرده و دست نشاندگان شان را سرنگون نماید ، بلکه به مثابه مرحله ای از مبارزات توده ها در جهت سرنگونی نهایی استثمار و ستم  و به مثابه گامی در جهت سرنگونی نظام حاکم نیز عمل خواهد کرد . چنین مقاومتی قادر است حمایت توده های مردمان جهان ، منجمله مردمان امریکا و سائر کشور های امپریالیستی اشغالگر ، را نیز جلب نموده و ضربات کاری ای بر کل نظام امپریالیستی حاکم بر جهان وارد نماید . 
" جنبش انقلابی جوانان افغانستان " و " دسته زنان هشت مارچ " تمامی نیروها و شخصیت های ملی ، دموکرات و انقلابی را به شکلدهی هر چه بیشتر و شگوفایی هرچه روز افزون تر مقاومت ملی مردمی و انقلابی علیه اشغالگران و خائنین ملی فرا میخوانند و حاضر اند در راستای سازماندهی وسیع وسرتاسری این مقاومت با تمام قوت و توان کوشش نمایند

مرگ بر اشغالگران امپریالیست امریکایی و متحدین شان !
مرگ بر خائنین ملی دست نشانده و وطنفروش !
به پیش در مسیر مقاومت ملی مردمی و انقلابی !
زنده باد استقلال ، آزادی و انقلاب !

جنبش انقلابی جوانان افغانستان ------- دسته هشت مارچ زنان افغانستان
هفتم اکتوبر 2006  ---  هفدهم میزان 1385